dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Blügin
I blügin
Àa mi quànca ndàvi sǜ n'di mùuc' metevi sǜ i blügìn e 'l pödeva capitàa de fàch itè´n strèp pìscen , de sgarbài ´ntáat ca se laoràva.
Ma l'era ´n gròś dispiaśé par vìi rót li bràghi e sé pó atravèrs ´l strèp se idìva o ´l giönṍc’ o ´n tòchel de gàmba se pruàva vargógna a ´ncuntràa quai ğéet de pasàc'.
Òl cach
IL CACHI
ÒL CACH 1)
En di nos paés, al capita spès
che apröof a la cà, en del règrès, 2)
‘na pianta de cach la fa ornamènt
a tüt òl giardii e al casamènt.
Chi che pasa, a-i le varda e i pènsa:
che bèla pianta, che bela prèsènsa;
ma nügùu ai fa càas cà la sua bèlèzza, 3)
l’è miga li fói o ‘l früt ma la sagèzza. 4)
Òl cach, de Prümavéra l’è ‘n bagai inocènt 5)
ca al se carga de früc’ e amìs a cènt a cènt; 6)
al pasa quai mìis e ‘l rua l’estàat,
e òl rèdès i n’om l’è urmai diventaat! 7)
Al cünta i cach, al se mèt a pensàa:
ti te sée giüst, te fòo marüdàa;
de ti, al me par ca pos ca fidas, 8)
l’è méi ca te moli, te moli giò bas!
Iscè la ragiuna la pianta del cach,
istès al fa l’óm sa le miga margnach: 9)
i amìs sincéer, sül cóor se da tignii,
i òtri l’è méi giò bas a marscii!
Albosaggia, 26.11.2012 Paolo Piani
NOTE.
1) Ol cac: la pianta di cachi
2) che apröf a la cà, en del règrès: vicino alla casa, nel giardino
3) ma nügùu a-i fa càas cà la sua bèlèzza: ma nessuno fa caso che la sua bellezza
4) l’è miga li fói o ‘l früt ma la sagèzza: non sono le foglie, o il frutto ma la saggezza
5) Bagai: ragazzo
6) ca al se carga de früc’ e amìs a cènt a cènt: che si carica di frutti e amici a cento a cento
7) Rèdès: altro nome per ragazzo
8) de ti, al me par ca pós ca fidàs: di te, mi sembra che non posso fidarmi
9) Margnac: stupidotto
nàsta
s.f.
odorato, acuto senso dell’olfatto (specialmente riferito cani e ai gatti)
'L bṍö e la scigàla
IL BUE E LA CICALA
'L BÖÖ E LA SCIGÀLA
´Ntáat-ca ´l bṍö l’era réet a aràa ´l càap, pòoch lóntáa la scigàla l’era réet a cantàa quànca de cólp la pianta-iló par dìc al bṍö:
''Te àret àa màal; oibò. Varda varda, te fàc' 'n sólch tüt stòrt.''
´L bṍö, stràch e süáat, 'l òlsa la cràpa e 'l ghà respondǜt en manéra sotegnüda:
<< Cóma te fàc' a capìi chè ari stòrt ? >>
'' Parché li òtri rödàni iè tüti rìci.''
<< Ciarlüna te doarisèt savìi chè dòpo avìi aráat 'n càap 'ntréech 'n sbàglio lengéer se dóarìs facilmèet perdunàl; ma già ti te sée bùna nóma de cantàa e tè laóret mài.>>
Móràl dela faola: L'è fàcel fàch sǜ la cùcola ai òtri e mài fàa negót.
Ranzai
‘na femma de Puncera ntáat ca l’era reet a crumpàa i ranzai la ga dic’ al macelar:
-al me trati bèe ne scior, come ‘ncöo so ‘ngnüda a l’ann pasáat
