dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Üu 'n póo sórt
ÜU 'N PÓO SÓRT
I marès dic' de pasàa dal cartaceo al dìit.
Varda che te gharée sentüt màal, i'arà vulüut dìi "dal cartaceo al digitale".
Al pò vès, sóo 'n póo stóren, ghè senti ca tàat bée ma a t'ògni manéra 'l mè sembra ca 'na ròba pròpi giüsta.
Li fói dè somartìi
Le foglie d'autunno
Li fói dè somartìi
La lüus dol sùul de travèers la sbròfa li dasi tüti gialdi di làres,
iscé i pésc coi sóo ràm verc' i rèsta i padrù dèla paghèra,
ilò a specià de 'mpinìs de nìif amò 'n bòt.
A ol pastóor là scià lìor de portàa a bàita lültem ràas de dasöl,
par fà pòsàa püsé bée li vàchi quanca iè bütadi gió sura 'l sòl dèla stàla,
a rümiàa ol bucù dè èrba maiadascià dal dì 'ndèl pràat ormai tüt cünsümàat.
Le sègn ca 'nòtro àn lè réet a finìi, entàat al par fìna truà pàas a chèl póor óm,
dopo ca la tràc' gió ol campàc' par 'ndà ité èn ca a trigàs,
dènàaz al bicéer con 'mpóo de vìi pena fac' fò dal fiàsch par bìen 'n tràc'.
'Ntàat cal òlsa ol bicéer s'ghé sè vìt li rughi sü la front,
li pàr scavadi dai déec de 'na ràsega 'nzernada,
fondi coma li fadighi pasadi èn tüc' i sóo àgn.
'L par fìna de idìi i öc' ràas de lagrimi,
magare al pensa a chèl ca la pasàat 'ndì sóo àgn,
al ghè par dè vì pèers tüti li fói coma li pianti dè sómartìi.
Orési ca'l födés noma ol füm 'ndi öc',
dè chìli dói tapi ca iè réet a smursciunàa,
sensa fiàma ité 'ndèl fùglàa.
tràsen fò
v. rifl.
cavarsela
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Doi olti al dì
Ol Batistii l'è 'ndac' dal dotor parché al stava ca bée
Ol dotor al gha dic':
"Quáat vii ca te biet ?"
"Ah...noma doi olti al di; de past e fò de past".
