dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Dùu caröi
Dùu caröi
Quai dì fà l'era davéra còlt e dùu carṍi i vee de fò dal sò bṍc’ e se 'ncuntra sül fianch frésch e umbrìiàat dól borèl dè ´n strepù.
Ciào, àa ti en gìr a cercàa ´n pìt dè frésch ?
Sóo ignüut chiló parché dité süavi cóma ´n ciù.
A ti da par ti ?, 'nghée ca te gl'ée la Carṍla ?
La mà dìc' chè la 'ndàva al máar par quai dì.
Sò ca chée ca la cumbináat, la ma fàc' savìi ca la sùa nàaf la ghà büut quai gràni, e ca pèna la pö la sàris pó tornàda.
INPS
INPS
I.N.P.S.
Granda ‘nvinsiù l’è stàcia la Prividènsa
ca còi nòs sacrifizi l’à mè ‘mpinìs la credènsa:
da Ginèer a Dicèmbri, òl prüm dèl mìis,
la pinsiù la mè rüa còma èn binìis!
Sempri, l’INPS, còma èn galantóm,
l’à fàc’ frónt ai nòs besógn;
ògni mòrt de vèscof àa ‘n quai aümèet
ma scars: miga fàa ruàa èn quai stratèep!
‘Sti ültèm agn però óo notàat,
vargót ‘n dèl sò mòdo de fàa l’è cambiàat:
fórsi par cólpa de l ‘ntiligènsa artificiàal
gió ‘n dèla büsta, ghé anca … ‘na cambiàal!
Ògni mìis, nsèma a la pinsiù,
al rüa con la püsé granda pricisiù,
èn màal nóof ca tévet mai sentüut
èn fastédi fin prüma scunusüut:
èn gionóc’ ca a fagió li scali al trabàla,
òl dì dòpo a fàa màal l’è ‘na spàla,
senò l’è la schéna ca la fa scarizi,
còma èn rèdes ca ‘l siguìta a fàa vizi!
Óo pruàat a ‘ndàa al sportèl
par s-ciarìi i dübi dèl mè scervèl:
ghéra iló ‘n brao ‘mpiegàat
ca con paziènsa al m’à spiegàat:
adèss li famigli li fa ca pü gnadi,
bisógna paregiàa li üscìdi con li entradi …
sperém ca par òl pròsem Natàal
i mè faghès ca l’ültem regàal!
basàa
v. tr.
baciare
'L piógiàt
L' AVARO
'L PIÓGIÀT
´N piógiàt là vendüut i sṍ bée e la fàc' s-cià 'n grànt gherù d'òr; lè 'ndàc' sènsa dìi negót a piacàl sóta téra, ma 'nséma, sènsa savìl, là piacàat àa ól sò cṍr.
'L pasàva iló ògna dì par controlàa, e´l fisàva coi ṍc’ la téra e 'ndèla sùa mèet 'l vidìva l'òr a lüsìi .
´N viláa, ǜü dól paés, 'l se 'ncòrgiüt de stà quistiù e là scavàat la téra, sènsa fàš idìi, e là pórtáat ià tǜt.
Quànca 'l piógiàt lè tornáat a controlàa, là idüut la téra muiüda e l'òr 'l gh'era ca pǜ; ilùra là cuminciat a óśàa e a strepàs i cavéi.
´N galantóm ca'l pasàva par càas de iló, là domandàat ´l mutìf e pò´l lghà dìc':
" Lamentèt ca, fàa ca de ti ´n óm 'nsürìt. Mèt al sò pòst 'n sàs e fà cǜnt de vìi sótráat l'òr ca te gharée 'l stèś tornacünt."
Móràl dela fàola: A chè 'l servìs ès sciór, con táac' sòldi, se pò se ca bùu de üsài ?
‘N tèep de cascia e ‘n tèep...
In tempo di caccia e in tempo di guerra sono di più le balle che la terra
Lè bèl sàc' l'om
È bello tenace l'uomo ...
"Lè bèl sàc' l'om"
se'l pensava o se'l diseva quanca quai'üu l'era 'n grand rüscadóor, 'l laorava sempre, 'l viveva de grandi fadighi, 'l resisteva a tüt, col bèl o col brüt.
Adès 'l vegnarés de dìi "resilienti"
