dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
De me regòrd, la mama
Trìi bèi regòrd cüntac' sǜ en asènt = tre bei ricordi raccontati bene
Il cantico delle creature
Il cantico delle creature
Òl cantèch de li creatüri - testo di Anna Gherardi
La traduziù del Cantico de le creature del San Francesco
Signór ti te se grant e bùu e te pödet tüt
A ti al te vee la lode, la gloria e l’onór de tüc’
Noma a ti li te vee tüti li benediziù
ca l’om l’è ca degn gna da numinàt.
Lode a ti Signor, ‘nsema a tüti li töi creatüri
Prüma de tüt ol sùul ca ‘l fa igni dì,
con la sua lüus al me guida come en fradèl
iscé colt, grant e lüsent, l’è tanto bèl,
itè ‘ndèl so spéc’ al par fina da idit te ti, Signór
Ca i te lodi tüc’ Signór, par la lüna e li steli
graziosi, sǜ ‘ndèl ciél te ‘m ie mèsi, come tati sóreli
Lode a ti Signór, a par ol vèet
Par l’aria, li nioli e ‘l saré
Cal faghi brüt u bèl, l’è sempri par ol nos sostentamèet
Ca i te lodi tüc’ Signór, par la nosa sorèla aqua
Al par ca la valèes nient ma l’è ol nòs oor e la nosa inocènsa
Ca tüc’ ai te lodi Signór, a par ol föoch
La sua fiama la sciarìs la noc’ e la fa alegria
Sensa de lüu an sarìs sensa energia
Ca i te lodi tüc’ par la nosa mama, la tèra
L’è meèet so sa ‘m viif e ‘n tira avanti
La me da tüta la früa e fior e tüti li érbi
Lode a ti Signór, par chi ca i è buu da perdunaa
col to amor, a sa, maai e trebuleri i a da soportaa
I è beati, chi che cercarà da fa la paas
Parchè da ti ai sarà propi ben acetac’
Ca te siet lodat Signór, a par la mort
La sorèla ca ‘n se ubligac’ a acetaa
Sperem da ruach sensa trop pecac’
chèl ca dio ol, la pasarà e ‘notra vita al ghe sarà
Benedisém ol Signor e ringraziemel
e stèm ensèma tra de nùu comea porec’, ca ‘n ghe n’à de besogn
bufèt
s.m.
soffietto da focolare | Bufèt = Boffetto, frazione di piateda; ol bufèt dal zòfrèch = mantice per solforare le viti;
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Scargamùut
Scendere dagli alpeggi
LÈ CUMINCIÀAT 'L SCARGAMÙUT
Stadomàa da lontàa,
ò sentüut i prüm zampógn da viac' a sunàa
e ol pastór a dac' la óos ali sói vàchi;
A seràgió i öc' al me pareva amò tüt coma 'n bòt,
denàaz chèl óm cola gianèta e deréet 'n malghèt
de vachi, manzöi, quai vedelòc' e pò a 'n caórèt;
De ültem a 'n cascìi, óresi dìi contèet de vignì èn giò
dopo vì pasàat quai mìis sü par ì mùut a cór ià e scià
a strapiantàa paléc' e tiràa ol fìl par cüràa la màlga;
La sü lè restàat la móntanèla a finìi de maiascià
ol rebüt, prüma de 'ndormentàs
par speciàa a mo 'notra prümavera;
Ol lüf e pò a l'órs i me dà da pensàa!,
chisà sa i truarà da faspàs
con quai camósc o cervàt ?
https://www.dialbosaggia.it/news/scargamuut-2023
