dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Stòria dól scosàl dèla nòna
"Stòria dól scosàl dèla nòna", cóma l'è véra!
Ol prǜm üso dól scosàl dèla nòna l'era de proteisc ol pedagn ca ghera sóta, ma, 'mpü:
Al sirvìva da guant par tṍ fò la padèla ca la scotava dal fùren;
L'era üsàat par sügàa li làgrimi di rèdès e 'n certi ocasiù par netàa li fàcini strógi;
Albósàgia bèla
Albosaggia bella
Albósàgia bèla
Ghè 'na tèra ca la se ciàma
mia Albósàgia bèla,
varda 'n ciél e te vèdet 'na stèla,
al brìla l' Albóàagia bèla.
Ité par bósch e sentéer,
a San Salvadù tè corévet,
te pensavet ai tóo mestéer
ca sémpre tàat da fàa te ghévet.
Chiló se bàla e se canta
con alégria tánta,
tè pödet dìi chè lè 'na fèsta,
'na fèsta paeśàna.
Chèsta l'è la mia tèra,
magàri 'n póo spàvia
ma chèsta l'è la nòsa tèra,
tèra dèl Bośàgia.
Te maièt fórmai, làc’ e pulènta
e te bìet vìi bùu ca'l tè contènta,
te cantèt e te bàlet cóma 'na stèla,
te sée al Bośàgia bèla.
Se giüga e se schèrsa ala sìra,
'ntàat ca li montàgni 'ntòren se mira;
chiló al ghè la vìta sàna,
al pàr sèmpri 'na féra paeśàna.
Là sǜ en chèl bèl pòst
te sentèt prüfüm dè fée d'aòst;
te vegnét chiló e pò ti te 'ndée
ma pò amò te tornarée.
Chèsto l'è 'l mè paées,
gió 'ndèl gèrlo 'n gròs pées,
de fadighi e angosa,
lè la vita dèl Bósàgia nòsa.
Canzone di Martino Angeloni "O mia Albosagia"
catìf
agg.
cattivo | catìf cóma ‘n bào = cattivo come il diavolo
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Fochen bastech
più antico fochen = soffiare, dal latino medio focare = accendere, dal latino focus
nel nostro dialetto è riconducibile a fochen = mostro maledetto, dannato, bastardo
e bastech simile a infésc = impiccio, fastidioso, poco di buono
Storta
'N casciadù quanca l’è ruàat a cà al gha dic’ a la sua femna:
-Maria, taca sü l’acqua, ca ò ciapàat…. 'na storta.
La femna la ghè dìs: "sperém ca la sies bèla gròsa ca ò propi fàm".
