dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Üu 'n póo sórt
ÜU 'N PÓO SÓRT
I marès dic' de pasàa dal cartaceo al dìit.
Varda che te gharée sentüt màal, i'arà vulüut dìi "dal cartaceo al digitale".
Al pò vès, sóo 'n póo stóren, ghè senti ca tàat bée ma a t'ògni manéra 'l mè sembra ca 'na ròba pròpi giüsta.
L'amicizia de 'n bòt
L’AMICIZIA DI UNA VOLTA
L’AMICIZIA DE ‘N BÒT
Forse al sarà colpa de la mia età,
ca l’è pú verda, ansi, sensa pietà
l’ha brǜsàat i mei àgn a manèta …
come vidisciù en d’en fööch che sciopèta!
Al sarà par chèsto, ü parché so diventàat cuiù,
ma l’amicizia di nòs tèep, mi góo l’impresiù,
l’era tüta n’òtra ròba, dém a mèet,
de chèla ca adès se sbandiéra ai quatro vèet,
u sü Feisbuck, social e ótri diaoléri:
l’è amicizia chèla? Ma fémm i séri !
La nòsa l’era ‘na ròba profonda,
vera, sempre vìva e sempri feconda!
Forse al sarà parché i nòs tèep ì’era dür,
e l’amicizia l’è ignüda sǜ come en mür,
en mür de sass, fac’ sǜ con buni manéri,
tignüc’ ensema da cimèet e trebüléri !
Ü coma ‘na pianta da li radìis ben piantadi,
en mèz ai crap, sprofondadi, disperadi,
a cercàa, sensa mai stracass,
en póo de tèra buna, da sfamass,
e adèss gnàa la tormènta püsé ‘ncarugnida
la ghe rùa ca a strepala da dua l’è surtida:
istèsa pricisa l’amicizia de me regòrt:
ìdola ca te s’en desfèt gnàa dopo mort!
Adèss enveci, se ciama “amìis” a chi
‘na òlta sula sa idüt dal tabachìi,
ü par caso s’ha ‘ncuntràat en piazza,
e sa biüüt ensema en cafè Lavazza !
Però, sa tée besógn, cünt fàten ca,
cerca miga l’indiriz de la sua cà,
a la sua porta van ca a batt
de sucür chèl dì l’è ciapàat da matt !
descórs
s.m.
discorso
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
Gné da tórt gné da resù as ghe ca da fas méet ‘n presù.
Ne da torto ne da ragione bisogna farsi mettere in prigione
Vii püsè bùu
Bertoldo al diseva ca ‘l vii püsè bùu l’è che'l ca se biif 'ndela cantina di òtri
