dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'N ôm al gheva dùu fiòi
'N ôm al gheva dùu fiòi
Versione dialetto 1845
12 El più pisen al ga dicc al pai dem la mia part de quel com (che mi) vèe del fat mê. E lu la facc la divisiò in tancc colondèi de la roba.
La paziènsa
La paziensa
LA PAZIÈNSA
‘N de la lètera ca òl San Pàol ai Romàa
‘l gha scriüüt, a bunùra, dendomàa,
l’ha dic’ ca la paziènsa l’è fiöla di tribüléri,
… e miga ca ‘l schèrsava: l’era propi séri!
Segònt lüü la paziensa l’è ‘na grazia dal cél donada:
anca sa a la lónga la te rosóa ol fìdech e la corada;
… ma sa ti te spéret ol Paradìis da cunquistàa,
de sucüur a la tua vita l’è lengéer rinunciàa!
Ma stée aténc’: la paziènsa l’è come 'n’anguila;
quanca te pènset bée en màa da vìla,
a tradimèet la te dà 'n colp de cùa
… e la rabbia al sò post la dìs la sùa!
E quai òlti l’è come ‘na gramìgna
ca la te ‘nfèsta tüta quanta la vigna,
e ogni süstansa la ghè maia piàa piàa,
iscé coma la süga òl sanch di póri Cristiàa!
La paziensa l’è pesanta come piómp:
la te porta la vita sü ‘ndèn strapiómp,
e sa ti te cérchet de ulàa par miga murìi,
sempri ghe sarà vargüu ca'l gà da dìi!
Falsa, come ‘na mèdaia la se prèsenta:
ròośa de fàcia, d’anvèrs nigra nigrenta,
parché quasi mai la vée ricambiada
da la gèet ca da lée la vée beneficiàda!
La paziensa … ma che bali ‘sta tiritéra:
mi preferisi ‘na bèla rabbia sincéra
ca la te fàghes sfogàa : “Ma van a cantàa!”
a chi ca i tè rómp li orégi a fóra de osàa!
di Paolo Piani 'l ghè nè amò
ültèma( ültémi)
agg.
ultima – TO
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
La cascia
'N redès de Caiöl l’a sentüut i casciadù ca i parlava de s-ciop e de cascia, quanca l’è ruat a cà al gha dic’ al so pa:
"Pà crumpel a ti ‘l s-ciop e van a s-ciopáa".
