dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Scrivi vargót de chèl ca 'l me vèe en mèet
Scrivi vargót de chèl ca 'l me vèe en mèet
Scrìif en dialèt l'è ca 'na ròba pròpi fàcela, sopratüt par via de cóme mèt i acént.
Öi pruàa stès, a idìi chèl ca ghe rui a fàa, pròpri isciè cóma sa fodès réet a parlàa con vargüu.
Già, col dialèt pös ca mètes réet a cünta sǜ de ipod o de ADSL o de ròbi tecnològichi, 'l vée méi tirà fò chèl ca se regòrda de'n bòt, de quànca as'era gióen e deli ròbi ca se ghèva ilùra.
La ràna e la vàca
La rana scoppiata e il bue
LA RANA E LA VÀCA
En dì de Somartii ‘na rana al süul la se scoldava; 1)
l’ha idüut ‘na vàca cà la pascolava,
granda e grosa e con la pansa piena:
la se vardada en dèl spèc' e la se facia pena!
La tacàat a biif a pü non pòs,
fin cà la sügàat sǜ tüt ól fòs: 2)
la varda la vàca, la varda 'l màar,
la ciama i fiöi, la ciama en notàar:
ghera pü acqua sǜ tüta la tèra,
abòt par veisc ‘sta màta guèra! 3)
Al ghe ignüut da piaisc, la sé tacàat al vii, 4)
al ghe sciopàat la pansa … orfan i ranii !
(Paolo Piani)
_____ NOTE _____
1) Somartìi – Autunno
2) sugàat sǜ tüt ól fòs – prosciugato tutto il fosso
3) ghera pù acqua sǜ tüta la tera, abòt par veisc ‘sta mata guera – non c’era acqua sull’intera terra,
sufficiente per vincere questa sfida scellerata!
4) Al ghe ignüut da piaisc – Le venuto da piangere
cariṍla
s.f.
carriola
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
