dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Trei 'nvensiù
Trei 'nvensiù
Li trei 'nvensù püsé 'mportànti dei ültem 100/150 àgn, ca ià cambiàat la storia, iè stàc' ol mótór, l'alternatór par la corènt e la radio con tüt' quant 'l gh'è gira 'ntóren.
Da la lûüs dèla lûm 'n se pasàat a chèla fàcia coli lampidìni, l'è cuminciàat iscè ól tèep deli fàbrichi 'ndùa tüt e tüc' i laórava de bòt a fà sǜ ròbi növi, e póo a mò màcheni növi par pudìi cór püsèe 'mprèsa amò.
Li scarpi
Le scarpe
SCARPI
Quant ca s’eri èn rèdès, sevi ‘na sbréga:
la mia mama ià dal Meago la me portava,
ca sünsóm a li pianti al gheva botéga,
e ‘n pèer de scarpi la me crumpava:
“Me racomandi, tégneli a màa,
parché par la mia pinsiù, iè grévi”
ma mi àla bòcia n’evi òia da giügàa
e de scarpi, nòma chèl pèer mi ghevi!
Ma a ‘sti póreti, dopo la céntesema pesciàda,
la sóla denàaz la ghè se stacava:
la fava la bèsciola, tüta scolàda,
ca ‘l sarìs ca gió a tolòmbola la ‘ndava,
e caminàa al diventava èn trebüléri
parchè ogni dü pass te se scapüsciàvet,
a ris-cio de dagió e fàss dagn séri,
e anca la figüra dèl salàm te risciàvet.
Òl Meago, ca l’era àa scarpulìi,
'na quai òlta a giüstàli al ghè la fava,
ma nòma chìli mi ghevi par i mée piscìi:
dopo póoch dì, la sóla amó la se scòlava!
Adès ca sóo véc’ de scarpi ghe nóo tàati:
par quant ca l’è bèl tèep e par quant ca ‘l pìöof,
de chìli dai tǜc’ i dì e de chìli da la fèsta,
béli lüstri ‘nde la sua scàtola, pundàadi,
ògni pèer quasi mai usàat, quasi nöof
ma rimpiangi li mei da ‘n bòt, con fàcia mèsta,
… e la mia mama ca la me baiava,
ma ‘ntàat còi öc’ la me maiava!
pansèta
s.f.
pancetta
La Bìśega e ol Sùul
Vento di Tramontana e il Sole
La Bìśega e ol Sùul
En dì, la Bìśega e ‘l Suul ai rógnàva, - ognantǜü de loor al pretèndeva da vès pǜsé fòrt dèl' òtro, quàn - ca i à idǜut en viagiatóor, ca'l vegneva inàaz - piegaat té - ‘n dèl mantèl.
Ilùra- I dùu litigànc' - ià stabilìit ca - chii de loor duu – ca - ai go l’aris facia a fà 'n mòdo ca 'l viagiatóor 'l se tavès fó ol mantèl dè dòs , al saris stac’ ritügnüut ol pǜsé fòrt.
Ol Vèet dè Bìśega - l’à cuminciàat a bufàa con violensa; ma pǜsé ca 'l bufàva, - pǜsé 'l viagiatóor al se streigeva ité 'ndèl mantèl; - taat ca àla fìi ol póoro Vèet l’ à dùüt renunciaa al sò propòset.
Ol Sùul ilùra - 'l sè fàc-idìi su 'ndèl cél; e dòpo iscé en pìt, ol viagiatóor, l’a ciapaat còlt - e ‘l sè trac’ fó - ol mantèl.
E iscé, la Bìśega l'è stàcia ubligada a reconós ca'l Sùul l'era pǜsé fòrt dè lée.
'l ghè nè amò pubblicati anch e qui in fondo alla pagina (Provincia di Sondrio Albosaggia)
Fa ca del mal ca l’è pecàt...
Non fare del male che è peccato, non fare del bene che sprecato
Aaaleluja
Aaalleluia
Aaaleluja
Lè 'na parola nasüda tac' àn fà quanca defò da la tomba del Gesù,
ghèra iló tri soldàac:
üu de Brescia, 'n milanées e 'n todèsch.
Quanca 'l Signóor la tràc' pararia ol predù e lè resciüscitàat,
i trìi 'mpóo strìmic', üu dopo l'otro, par prüm ol bresciàa, ià osàat:
"Aaa..", pò 'l milanées: "lelu"; ol todèsch al ghà dàc' resù con 'l sò "ja".
Iscé lè ügnüut fò la parola nöoa: "Aaaleluja"
