dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Natàl 'n cà dèl Talpù
Natàal 'n cà dèl Talpù
'N tupìi, dal nóm Talpù, e 'n ràt ciamàt Ratto i’era réet a tornàa a cà dòpo 'na giórnàda de càscia 'nséma a 'na slùdria; de cólp ól tupìi 'l se quièta cóma sa l'avés sentüut 'na scòsa eletrèga.
Òl nàas dól Talpù l'usmàva e l'à cunósüut l' ódór dèla sùa végia cà chè l'eva smentegàat da quànca ‘l stàva col ràt en riva al fiüm.
A sentìi chèl ódór dèla sùa végia cà 'l ghè igüt 'n grànt magù.
Curìi ol Salvatóor l'è náat
Correte il Salvatore è nato
CURĺI, ÒL SALVATÓOR L’È NÁAT
N’Àngel, ‘na noc’, ai pastóor al sè palesáat:
“A Betlèm, en Salvatór par ótri l’è náat;
‘ndìi a cercàl, curìch réet a chèla stèla
ca fra tüti, en ciél, l’è la püsé bèla!”
Sübet i pastóor iscé ià fac’,
ià piantáat sàch e baràch e iè ‘ndac’;
gió 'scarsèla en tochèl de páa sèch,
e via de córsa come ‘n stambèc,
con la comèta che ghe fa da banderóla;
ecco la stala, con la pòrta en puleróla:
Maria, tacada al sò Giusèp, la pośàva,
òl Bambin, gió i-la prisìif al sognava.
Sübet ai gha cüntàat chèl ca ieva idüut,
ogni parola ca da l’Àngel ieva sentüut;
Maria, a buca vèrta tüt la ‘scoltava,
‘ndèl sò cöör, sbalurdida, la meditava!
Áa nùu la stèsa prèsa m’aris da sintìi,
e ogni enfésc da la crapa fàggla a sbandìi
par córech encutra al Bambin nòs fradèl
ca ‘l sé ufrìit par nùu, come n’àgnel !
E chi par siguìi ol Signóor al se sarà sbiotáat
al ricevarà en Paradìis cènt ólti táat:
mi sóo tròp mischìi par ‘sto impégn,
a ótri, come auguri, laghi ‘sto diségn!
Bùn Natáal
pédria
s.f.
grosso imbuto usato per il travaso del vino | al bìif cóma ‘na pédria = beve smodatamente
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Fiói pìscen, dispiasè pìscen, fiói grànc’, dispiasè grànc’
Figli piccoli, piccoli dispiaceri, figli grandi, dispiaceri grandi
Te sagiáat li sciaresi? ...
Hai assaggiato le ciliegie ? Si mi sono riempito per bene
Söl = lettiera (fondo,suolo) delle mucche nella stalla; in senso metaforico il fondo della pancia
Faso tuto mi
'N venet e ‘n milanes i e ‘ndac’ a cercàa da laoràa 'n dena fabrica.
Ol padrù al domandáat al venet:
-chée ca te se bùu da fàa
-faso tuto, mi
Dopo al gha fac’ la stèsa domanda al milanes ca l’ga respondüut:
-mi fóo niènt parchè 'l fà tüt lüu
