dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La càora pèrsa
La càora pèrsa
L'era ca catìif ol cascìi ca 'l portàva tüti li dómàa li càori 'ndèla vàl grànda ma 'l gheva 'l grànt difèt dè ca scoltàa li racomdaziù dél pà e la màma.
'L pà al ghè diseva dè mìga bandunàa mài ol malghèt de càori parché l'era fàcel smarìn 'na quai una gió par i canalù dola vàl.
La màma, poorèta, 'ndèl dàch 'n mantèl benedèt par sparmìl dai malógn, la ghè diseva ach: "Ubidìs e stàch atent, nesé!"; 'ntààat la prega la Madóna parché la vardés gió par cüstodil.
Al piṍof
PIOVE di Ada Negri riadattata
AL PIÖOF
Al piṍof nóma da 'n'ùra
ma ´l rèdes lè sorpres
da tàata acqua püra
ca'l piṍf sül grànt paés.
Al piṍof 'ndi tèc’ e sǜ 'ndi mǜr,
'l piṍf lónch la strada,
'l piṍf 'ndèl terè scǜr
ca tüc' 'mpóo 'nsürìc' i varda.
Al piṍof: se sènt 'n śguazzàdù
sǜ 'ndeli fanèstri vedrösi
ca'l vée gió i grondulù
cóma a li s-cètìni malmóstóśi.
Lafogió al piṍof ca lè stràa,
'n de ògna cà al góta gió
e al vée ol solènch a pensàa
a l'àcqua-piovana ca la dàgió.
teigiǜt
agg.
tinto; sporco di fuliggine
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
‘N tèep de cascia e ‘n tèep...
In tempo di caccia e in tempo di guerra sono di più le balle che la terra
Òl preost malat
Òl preost al stava maal, ilura l’a ciamat òl sacrista e ‘l gha dic’
-domenega van sü 'ndel pülpet e te ghe ciamet giò:
òl prevet l’è malat,
la domenega che vée l’è san Pedro e Palo,
sabèt al se spósa òl tal e la tala,
sa se va ca a mesa 'ntáat ca l prevet l’è malat l’è ca pecat,
sa vargü i a pers en pach a i pö 'ndàa en sacrestia a ritiral.
Òl Scrista la fac’ en páo de cunfüsiù e l’a dic’ giò dal pülpet:
-òl prevet l’è malat e l’è ca pecat
-sabet al se sposa san Pietro e Paolo,
-domenega l’è la festa del tal e dela tala,
-sa se va ca a mesa al ghe en pach da ritiràa en sacrestia.
