dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'L campanìl e la nóos pórtàda dal còrf
'L CAMPANÌL E LA NÓOS PÓRTÀDA DAL CÒRF
En de'n paés apröf al campanìl òlt dèla gésa gh'era 'na bèla piànta de nóos, li söi nóos li dàva gió sǜ la téra e tàati li finiva par vès maiàdi dai còrf.
'N dì 'n còrf l'à ciapàat 'ndel bèch 'na nóos e lè ulàt sùra 'l campanìl itè 'n de'n böc’ del mür 'ndùa gh'era àa 'na crépa e 'l còrf l'à lagàat dà gió la nóos ca l'è 'ndàcia pròpi gió iló.
'Na gran turtüra
UNA GRANDE TORTURA (… EH EH EH …)
‘NA GRAN TURTÜRA (… EH EH EH …)
Mi ‘l só ca parché a nüü Bosàc’,
ògni òlta ca a Sóndri ‘n sé ‘ndàc’,
dòpo vès lavàat- gió ‘l müs ‘ndèl cadìi,
(parchè èn cità i paesàa, i è varda de fìi),
e da la staziù fin èn piazza Campèl,
‘nsé pasàac’ sǜ còl nòs pàs gavèl,
magari èn dì ca ‘l ghéra òl marcàat,
par crumpàa vargót dopo vil tratàat,
e finìic’ i nòs afari, ‘ndréet ‘n s’è vòltàat
par tornàa en chèl paés iscé amàat,
tüti li ólti al me sücès, réet a la strada,
èn fastédi ca a spiegàl fóo ‘na gran süada:
con paróli magri e bióti, al se tratàrìs
tüso ‘n somèlech ca sül müus ‘l te culpìs,
‘na sòrt de spìich ca òl scervèl al te fùra,
e ‘l cöör al te fa sbarbèlàa da la gran pùra,
e tè pódet ca tignìi la crapa ricia
con chèsta lüüs ca la te ‘mpicia,
ca come èn ciòot la te trapàna,
còma al fa en tupìi con la sua tàna.
Te camìnet coi öc’ gió ‘n scarsèla,
pòor Bosàc’, tè pèrs la mèla?
Coma chèla d’èn ciocàt la tua ‘ndadüra,
chi che te vìt i pènsa: pòra creatüra!
Ògna pàs te ris-cèt da scapüsciàs,
a l’òtra géet te ghè ùlet quasi ‘n bràsc,
te vée inàaz nòma a palp e a tentù:
chèl lì, dè vìi, al na biüüt èn brentù!
Ma pèna pasàat ol pùut, la finis ‘sta turtüra:
l’aria frèsca de Albosagia l’è ‘na gran cüra:
chèl ca l’è sücès, l’ó ca capìit fina èn fónt,
ma che gioia vìif ‘n dèl paés püsé bèl al mónt!
scomèśa
(scomèsi), s.f.
scommessa – MO | sta ‘n pèe par scomèśa = reggersi a stento
L'asen e 'l cuntadìi
L'asino e il contadino
l'aśen e'l cuntadìi
'N dì l' aśen dè ´n cuntadìi lè dàc' giò èn de'n póz.
L' animàl là piàigüut e la giolàat fò daliasci par ùri, ´ntàat ca ol cuntadìi 'l cercàva dè fàa vargót al reguàrt.
Àla fìi la decidüut ca l' aśen l'era tròp véc’ e ol póz l'era süc' da tàat tèep e 'l gheva già beśógn dè vès stupàat gió, ducà 'l valeva ca davéra la pèna de fà fadighi a tirà fó l' aśen dal póz.
Là ciamàat i sṍö visìi, tacàac' dè cà e ognantǜu, ciapàat scià 'na badìl, ià cuminciàat a tràgió tèera ´ndèl póz.
L' aśen, rendüut cǜnt dè chèl ca l'era réet a sucét, 'l se mès a caràgnàa e giolàa da fà pura.
Dòpo quai badìladi dè tèera, còla sòrpresa dè tǜc’, l'aśen 'l piantailò dè lamentàs.
'L cuntadìi là vardàat èn fónt al póz e le rèstàat de stüch a chèl ca là vist.
A ògna badìlada dè tèera l'aśen l’era réet a fàa vargót dè miga crét: 'l bàteva la tèera coi źòcoi e 'l fàva 'n pàs sùra la tèera.
E lóor giò sempre püsé tèera ma bèlebée debòt tǜc’ ià idüut con sòrpresa l'aśen a ruàa sü fìna àla bùca dol póz, pasàa sùra l'öor e scapaià a zómp.
Moral dela faola:
La vìta la tràadòs ògna sòort dè tèera....
'l secrèt par 'ndà fó dal póz l'è sgnìcala e üsala par fà 'n pàs èn sü inòlt e trà 'n zómp.
'N pö 'ndàfó dai póz pǜsé profónc' cal ghè sabes sà 'n sè arènt ca.
Besogna üsa la tèera cai tè trà adòs par pudìi 'ndàa inàaz.
Völ bée dè pǜ, sgnìca la tèera parché èn chèsta vìta beśògna vès 'na suluziù, mìga 'n probléma.
Laga ca'i véri aśegn i sìès i òtri.
L’acqua la fa marscìi li segi, òl vii al fa cantàa li vegi.
L’acqua fa marcire le secchie di legno, il vino fa cantare le vecchie
'N paées da fàola 'l nòś!
Un paese da favola il nostro
'N paées da fàola 'l nòś!
Là cuminciàat col Cavalier pò cóma èn ògna fàola ca se rispeta, ià mès a i Monti.
Dòpo vìla Letta ià mès té 'ndèla fàola ǜü ca l'era sèmpri par Bóschi.
Dòpo ´l cant dol Grìl, al'imbrünìi lè spuntàat al'orizzónt 5 Stéli.
Ma cóma tǜti li béli fàoli 'l dóeva vèsech o ´n princep o ´n Conte.
Èco ruàa Conte ca al pòst dol castèl 'l gheva nóma 'n Casalino.
Ma sǜ-'ndèl pǜsé bèl vargót lè 'ndàc' stòrt e ià pensàat 'l fös ol momènt dè ciamàa i Draghi.
'L pareva ca col Draghi la fàola la pödes finìi èn belèza ma negót dè bùu al orizzónt, adès lè 'ndèli toi màa caro ol me Fiöl.
Negót l'è pèrs 'ndèl paées deli fàoli, tàat ghè amò Speransa.
