dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol pradüsc
Ol pradüsc
'Ndèl silènsi dol dendómàa 'l mè ṍc’ l'è lengéer cóma l'ùlàa dèla balerina giàlda ca la me travèrsa dènàaz 'ntàat ca camìni.
Me güsti 'l prüfüm di fióor ca i guida ol mè caminàa.
'N ódóor de chìi bùu dè süèl nṍöf ca'l me mena vèrs 'n spàzi cunusüut; 'n lṍöch dèla mia gióventù.
Par quai istànt al me pàr dè tornàa a idìi chìi moméec' di dì e i àgn 'ndàc'.
Trùi végi piànti dè téi ca l'arièta dèla domàa a iè möof coma par salüdàm.
Li femmi de 'na òlta
Le donne di una volta
Li femmi de 'na òlta
Li femmi de 'na òlta i là mbrocada mal,
ià pagàat li cólpi del pècat óriginal,
iè vignüdi al mont par fàa noma s-ciéc',
tratadi coma servi da chìi trambai de póor vèc'.
A bunura li 'ndava a mèśa prüma,
col panèt sura ol cócóc' e pò li tacava ol rosari,
chèl de tribülàa tüt ol dì a mèt alordèn i rèdès
e pò i mestér da fàa, ghèra de 'ndàa 'par i lṍöch
e a mò a prpeparàa ol disnàa par tüc'.
La sira, quanca li gheva sogn, li gheva ol dover de fà l'amóor;
li gheva paróli dulsi par i sànc' e par ol Signór.
Li femmi de 'na òlta a quanca iera inamoradi,
sübet li diseva de no, ma pò col tèep iera cónteti a lóor.
Li creseva tòp 'mpèsa 'mèz a la gèet sensa gnàa 'na carèza.
Iera sèmpri vistidi de nigro ndèl laoràa e pò àa da la fèsta,
'l sciàl par cuarciàs sǜ e sül cóo li meteva 'n panèt a fióor,
l'ünech vizi de 'na quai üna l'era 'na presa de tabàch 'nsema a chèl de ciacolàa.
Tròp savi e buni par chi ca i fava ca giüdizi, sèmpre col cóor 'n màa.
Deli femmi de 'n bòt ai se regorda ca pü negüu,
ma quanca ghè pensi al me vée 'mpóo ol magù
parchè la mia nona la ma ulüut bée sensa tròpi pratesi.
De femmi de 'na òlta ormai se 'n vìt ca pǜ.
brónza
s.f.
campanaccio in bronzo
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
Te ölet tì ...
Vuoi tu ...
Te ölet tì ca mi te öli bée o ca te banduni ?
Te ölet tì ca la mia vìta la se cunsǜmi ?
Te ölet tì ca la se cunsǜmi a pòoch a pòoch,
Cóma la légna vérda 'ntóren al fṍöch ?
La légna vérda la brǜśa e la fà ca fiàma;
Iscé 'l fà ol mè cṍör ca'l te öl pòoch bée:
La légna vérda la brǜśa e la fà ca fṍöch;
Cóma 'l fà ol mè cṍör ca'l te öl bée ma pòoch
