Ól bàit dal làc'

di Anna Gherardi - 2018


di Anna Gherardi - 2018

ÓL BÀIT DAL LÀC’ 

‘nòtra rèsǜ parche la rógia la podeva ca resta sucia, l’era ca la sua acqua la sirviva par tignii fresc ol làc’ en de li colderi.

Defati en de tuti li cuntradi al ghera ol bàit dal làc’, ca l’era en bàitel con en böc’ en del mür, gio bàs, en ghe cal pasava itè la rógia, dité la fava ‘na pozza e po dopo la vegneva fo da l’otra e la cuntinuava ol so cors.

‘ndela pozza ca ghera dité, l’acqua la ralentava, ma la se fermava ca, siché la restava bela fresca. ‘n mèz a chela pozza se tegneva li colderi al frèsc.

Li famigli de la cuntrada li fava ‘nsema col làc’, parché ognantuna la gh’neva pochi de vàchi da làc’, dói u trei, e ‘l làc’ ca li fava l’era ca abòt par cagiàl ognantüu ól sò.

Ura ca t’arìset remat scià l’import da cagiàl al sarìs pasac’ trop dì e ‘l ris-ciava da ‘ngnii agro.

S’al te tucava a ti, te meètevet tè la tua coldera ‘ndèl bàit, te mètevet sǜ sura ól cüul e tüc’ ai meteva giò ól làc' a ogni past, dendomàa e den sira.

Tücc ai pesava ól so làc’ a ogni past e i ‘l è segnava sǜ ‘ndèl librèt dal làc’.

L’era cóme en quaderno da scöla a quadrec’, ma püsée piscén, con la födra blṍ ( l’era cóma ól librèt de la botéga, ma chèla l’è ‘n òtra storia)

Chi che ne meteva giò pusée chi de meno a segónt de li vàchi cal gheva e sa iera freschi u süci (la vàca l’è fresca dòpo vi fàc' ól vedèl e dòpo de banimàa cal paśa ól tèep la ne fa sèmpri meno fin ca la va a sügàa, ‘ntàat l’è già ‘ndacia al tòor e l’e pregna e la ‘ndarà a fàa ‘nótra òlta).

Ogni tàat, den sìra, dòpo scéna ól pà al töleva sǜ ól librèt dal làc’ e ‘n lapès e ‘l diseva:

“‘ndöo a scasàa”.

Parché ‘na òlta ogni tàat ai se truàva a fà sü ‘l cǜnc’ dol làc’:

chi ca da vighen chi ca da daghen; quànca t’en vanset püsée di òtri al te tuca a ti mèt giò (cioè remàa scià ól làc' de tüc' e cagiàl)

Al ghe óleva 2 u 3 pas-c’ magari a 4 parché la coldera la se ‘mpinies. Ilùra se cagiàva.

Se spanàva con la spiana, as meteva la pàna giò ‘ndela ségia pò se la öidava giò ‘ndel penàc' par fa ól büter.

Ól làc’ spanàat s’el portava con la coldera dal bàit a ca e s’el scoldàva sǜ ‘ndel fuglàa, par fa sǜ ól fórmai.

A mi, da redesa, al me piaseva la cagiada pena fàcia e ‘l pà al me ne dava sèmpre en pit amò bèla teveda.

Cóma se fà a fàa sǜ formai e bütéer pödi ca cüntal sǜ adès. Disi nóma ca l’è 'n mestéer de responsabilità e de pasiù.

Prüma da cuminciàa se sbroiava tüc’ i scherp po a dopo quànca s’eva finìit.

Al sarìs bèl fà idìi en ” filmato” de cóma se fàva…. ma ilùra li ghera ca stì pusibilità….

by Anna Gherardi

 

Guarda alcune foto