dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
I rèdès
I Rèdès
'Nghée ca al sè pugiàva l'umbrìa dol pàs dol montanàar, l'è rèstaàat chèl da vès da parlóor a rént ümèt la stràda.
Iè finìdi li óos dè quanca i fava fèsta i rèdes dala fàcia strógia e dali ganasi ròośa.
Ganàśi 'mpóo rósi ca li fà capìi quat ca lè ol frèc' dèla dómaa.
Ghera ca 'l beśógn dè vìch strümènc' par musüràa 'l pasàa deli stagiù; li fàci di ridisìi, a segónda dèl cólóor, li dava la temperadüra pricìśa dèl' ària.
Preghéra de Natàal
Preghiera di Natale
Preghéra de Natàal
Càar Geśǜ ca ‘stanòc’ te végnet al mónt,
‘na preghiéra te fóo del mè cóor dal profónt:
fà fermàa li guéri stüpedi e spietàdi
ca li cùpa rèdes, véc’ e gèet disarmàdi;
fà ragiunàa i tiràgn che i Stat i govèrna
sènsa òl minèm de lǜm de la lantèrna
e i cùpa ‘na fèmma parchè la ól mostràa
i cavéi, lìber al vèet de prümavéra ulàa!
Fà ca chi òl màar ià da traversàa
par da tüti ‘sti schifézzi pudì scapàa,
i trùes èn Paées ca iè ciàpes con amóor …
parché làcrimi e sànch i ghà par tüc’ òl stèss colóor!
Tǜc’ nùu sü la tèra compàgn ‘n se fac’-scià,
e me stà nòma òl tèep de ‘n fiàat
ca già par ognantǜu sùbet l’è sira:
parché ‘nveci de ciapàs de mìira
an vìif ca d’amóor ricambiàat,
coi öc’ che te dìs: bràscem-scià!?
sàlvo
(sàlvi), agg.
salvo, illeso
'L bṍö e la scigàla
IL BUE E LA CICALA
'L BÖÖ E LA SCIGÀLA
´Ntáat-ca ´l bṍö l’era réet a aràa ´l càap, pòoch lóntáa la scigàla l’era réet a cantàa quànca de cólp la pianta-iló par dìc al bṍö:
''Te àret àa màal; oibò. Varda varda, te fàc' 'n sólch tüt stòrt.''
´L bṍö, stràch e süáat, 'l òlsa la cràpa e 'l ghà respondǜt en manéra sotegnüda:
<< Cóma te fàc' a capìi chè ari stòrt ? >>
'' Parché li òtri rödàni iè tüti rìci.''
<< Ciarlüna te doarisèt savìi chè dòpo avìi aráat 'n càap 'ntréech 'n sbàglio lengéer se dóarìs facilmèet perdunàl; ma già ti te sée bùna nóma de cantàa e tè laóret mài.>>
Móràl dela faola: L'è fàcel fàch sǜ la cùcola ai òtri e mài fàa negót.
l ràm, ‘l coràm e i dóni, pǜse iè bàt...
Il rame, il cuoio e le donne, più si battono più diventano buoni
La Ghelfa
Al fioca a la montagna, la niif la tuca gió,’l se maridàat la Ghefa, l’a töc’ en montagnù, i a fac’ pulenta e macarù
