dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Lè sübet scià l'invèren
Lè sübet scià l'invèren
Te sée..., ol tèep 'l ghà 'na manéra dè mṍes debòt e dè ciapàt dè sòrpresa co'l pasàa di àgn, 'l pàr nóma iéer ca s'eri amò gióen, pèna spóśàat.
Epüur, 'l pàr ca'l sìes pasàat 'n sécol e me domandi 'ndùa i sìes finìic' tǜc’ stì àgn, sóo dè uii visüuc' tǜc’, ma 'l mè rèstàat 'n mèet noma tuchilì dè cóma l'era ilùra, dè tǜc’ i mée sógn e speransi ca ghevi.
Ma ècol chiló, l'invèren dèla vìta ca'l mè ciàpa dè sòrpresa...
Cóma sóo ruàat iscé èn prèsa?
Ndùa iè 'ndàc' i àgn e 'ndùa l'è 'ndàcia la mia gióentù?
Òl cáa e la leòr
IL CANE E LA LEPRE
ÒL CÁA E LA LEÒR
En cáa da cascia l’eva ciapáat en leorat;
dal contét, al saltava, al coréva, al paréva mat:
en momènt sùl cupìi a-i le piava,
n’atèm dopo sul müs a-i le lecava!
La leor, a ‘n certo punto, la neva abòt
de ‘sto teatro, de ‘sto rebelòt:
caro ol mè cáa, decidèt en prèsa,
da che pùlpet tö dìi ‘sta mèsa,
de modo cà mì podèss capìi,
sa te olèt sposam ‘sto Somartìi,
uu se ‘nvéci, brüt banderáal,
o da ciamáa ol Burmulini par ol funèráal!
(Paolo Piani)
grilét
(griléc’), s.m.
grilletto – TO
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Li gulìa
Le golia
Li Gulìa
Ala fìi di àgn cinquanta li gulìa li còstava 'na lìra, vargüu 'ndi boteghi iè dava cóma rèst.
Me regòrdi quanca me 'ndava a scöla sù chiló al Tursciù, se ruava sù a Cadipeesc pò se girava ia defò dèla cà dèl Bramo, se pasava dènaz al fontana, ala cà del milanées e pò ghéera ol negòzièt dol poro Mario e gió de sòt ol frütéto del Gabèto di Piàa.
Mbée, paregi òlti verdevi ité la porta del negòzi e 'l sunava ol campanèl e sübet 'l ruava ol Mario e ghè domandavi li gulìa e metevi iló 5 franch (chèl con sü ol pès disegnàat), quai olti ghè ruavi a vich 10 franch iscé 'l me ne dava ol dùpi.
Ghéra ilò sura al bancù, de fianch al balansa, chèla a mò coi piàc', 'n vàas de chìi granc' col cuèrc' a vìit con gió sti caramilini ca l'era püsé grant la carta ca tüt ol rèst.
Dopo 'mpóo, quancha i 5 franch iera cunsideràac' come ol centesem de adès, al Mario se capiva ca l'era scià stüf de pèrt tèep a cüntafò gulìa e vargüu ià mandàat a cal diaol ...
Iscé a mi ivi capìit ca ol 5 e 'l 10 franch i valeva ca pü negòt e a la oia de gulìa la mè pasada 'mprèsa.
