OL NONO E ‘L CIÚ

Ghera ‘na òlta n’óm ca propi l’amava

ogni animài ca en cà al levava:

a tüc’ al ghé dava èn bèl nóm ‘ngiuìnàat,

coma sa de üu de la famiglia al se fós tratàat!

 

Fra tüc’ i animài ca ià maiàat ol so fée

ghè stac’ àn ‘bèl ciunìi, propi dabée;

lüü ‘l lè ciamàva miga tüc’ i dì, ma despès,

e ìl ciùnìi, contèet al coreva fó dal très!

 

(Ghé da savìi ca ‘sto óm òl müradór al fava,

e ‘ndèl periodo dèl ciù, l’era èn caśa ‘ntegraziù);

dùnca, òl ciù defò l’era già saltàat,

parchè ‘l séva ‘ndùa ol padrù i larìs portàat,

 

fò ‘ndèla rógia, a fàa èn bèl bagnèt,

própi ‘ndùa la formava quasi en laghèt,

‘nga li fémmi li vava a lavàa con la bradèla

braghi, cólsi, mudandi e compagnia bèla!

 

Òl pòro ciù al se lagodeva come ‘na s-cèta

a fàa ‘l bàgn gió ‘n de ‘sta acqua bèla nèta:

al se girava, al se pirlava, al se lavava

e ‘l vigniva  nèt e lüsènt come ‘na fava!

 

E dopo, chèl óm iscé bùu de cór

da maiàa dèl sambüghèer i fiór

al ghèn dava èn bèl brasciöl,

… e ‘l ciù l’era contèet come ‘n fiöl!

 

Còma sà l’és mai maiàat, al mastegava

‘sti früc’ duls, e iscé ‘ l se sbrodolava,

e ‘l so müus colór dèl sanch al vegnéva

… e i óc’ dèl ciù dal contèet i piaigéva!

 

Quànca a cà i decideva de tornàa,

li fémmi sentadi gió a ciacolàa,

i vedeva ‘sto ciù còl müus ensanguinàat,

li ósava: ca te ghée fàc’, te le cupàat?

• * - * -

Al ghera ‘n rèdes (*) ca a truài l’andava,

ol nòno e ‘l ciù, tüc’ dùu al carezava:

ì’era própi néc’ compagn: dùu amìis

par òl so cöör amó ghèrp e ‘ndecìis!

 

Ma ‘n bèl dì, ca l’è ‘ndàc’ a truàa 

'n sò compàgn de scóla par giügàa,

e chèl al ghà dìc’ tüt orgoglióos: 

te fóo idìi òl ciù dèl nòno: meraviglióos!

 

Lüü i le varda, sbarlàta i öc’ 

al vìt èn ciù nigro dal stróc’:

“Eh nò, il ciù del mio amico Aldo, giüri sǜ l’onòor

l’è nèt e biànch,  e ‘l ghà gnàa ‘sto brüt odóor! 

 

(*) Daniele