dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'l pomèer dol Paradìis
'L pomèer dol Paradìis
Aa de sta pianta, come del fiól de Guglielmo Tell, 'l se regorda pü nigüü.
La Storia l'è stácia fina scriüuda ma chi ca l'era ca búu de léisc ai lá cüntada sü diversamènt e mi lóo sentüda iscé: alùra...ol scióor di Paribei en de la sua vila de Milaa al ghera 'n gran giardii.
L'amóor marüut
L’amore maturo
L’AMÓOR MARǛUT
L’amóor da véc’ l’è püsé profónt,
l’amóor da véc’ l’è püsé redónt:
de la gioventù i spìgoi l’ha perdǜut,
l’è diventàat püsé mòrbi, pusé marǜut!
Al ghà n’òtro prufùm, n’òtro saóor
quant ca l’è stagiunàat, stò amóor;
còma èn formai magro e smasìit,
al se presènta l’amóor véc’: fiurìit!
Tüso en cimènt armaàt al divènta,
sa ‘nsèma sà maiàat mèla e pulènta: 1)
i trebüléri l’amóor fiach i lè smòrsa,
chèl profónt trèi ólti i lè renfòrsa!
Àa ca spizzolàs sa urmai ‘mparàat,
a spizzolàs sènsa vìi rognàat;
ma al ghè ól gèrli de paziènsa,
da tüti dói li part, sènsa diferènsa:
ma l’amóor vèc’ li ‘nfinàazi l’ha ‘mparàat
al sà quanda la lèngua tignìi ligàat,
quanda lagàa ‘ndàa l’acqua èn gió,
e quanda da la màa ‘na carèzza tiràa-fó!
E quànt ca la carga di àgn la se fa gréva,
èn dùu metà del pées al se léva:
mi fóo chèsto, ti te fée chèl,
fàa li róbi a mèz l’è própi bèl!
1) mèla e pulènta – oppure pàa e mèla: significa un mangiare magro,
senza companatico; è una metafora per indicare i sacrifici fatti.
rizzulìi
agg.
dim. di “rizól”
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
