dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'N sè tüc' fràdei
'N sè tüc' fràdei
'N óm 'l scolta la prèdega del preòst lóngo la Mèsa e 'l fà söi li paròli del prèvet.
Finìt la funziù 'l vée de fò dala gésa, 'l spècia òl preòst e 'l se 'nvia 'nsèma lüü vèrs l'abitaziù del prèvet e ruàac' sül üs de cà, vist ca l'era a mò ilò e 'l se ne 'ndava ca, òl prèvet 'l ghè domanda chée cal völeva fàa.
La paràbola dèl Natáal
La parabola del Natale
LA PARÀBOLA DÉL NATÀAL
Ècco la sèrva del Signóor, genuflèsa:
“Ciàpi èn paròla la Tua promèsa”.
Iscé Maria la ghéva respundüut
a l’àngel Gabriéle, par Lée ignüut.
Èn verità la s’éra ‘n póo strimìda,
àa sa tüta la facènda i l’éva ca capìda;
ma iscé grant l’éra de la Sua fede òl confòrt
ca l’arìs ‘mpinìit tüt òl Màr Mòrt!
Ma àdess ca ‘l Bambìn l’è nàat,
iscé bèl, biànch e rós, desarmàat …
còma èn somèlech ‘n del sò scervèl
la idüut ‘nciodàat a ‘na cróos l’Agnèl!
Ma ‘l Bambìn ca gió ‘ndèla prisìif al posàva,
già èn bèl sógn meraviglióos al sognàva:
al sognàva da portàa i söo fiöi èn Paradìis,
réet al sentéer dèl sò Calvari già decìis!
E a tüc’ i söo fradéi tanto amàac’,
specialmènt i pusé déboi e malàac’,
e a chi ca da pòoch iéva perdüut e
persóni cari ca ‘nsèma iéva vivüut,
‘sta pàrabola èn sógn al ghe regordàva:
“Ghéra èn cagnù ca a strùz l’andàva,
l’èra réet a murìi e l’éva pùra …
ma ‘n dè ‘na farfala al se svegliàat a bunùra!”
La metàfora ca ‘l Signór al mà donàat,
la piaca ité ‘n sée èn mesàc’ criptàat:
sa la cumbinaziù truée miga còl scervèl
… duperée la féde còma grimandèl !
Bùn Natàal
Paolo Piani
làa itè gió
avv.
là dentro in basso – MO
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Ura ca l’è scià la ràna l’è scià a 'l sciàt.
Ora che arriva la rana è arrivato anche il rospo
La cà tartifolada ...
Sto rincalzando la terra attorno alle piante di patate ... mia madre mi ha detto:
"una casa (famiglia) che ha seminato molte patate (tartifoi) non sarà mai affamata"
I tach
Ti ca te tachet i tach, tachem i tach.
Mi tacàt i tach a ti che te se ti che te tachet i tach ?, tachetei ti i tö tach, ca i mee tach mei tachi mi
