dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Mai ca pü carna
Mai ca pü carna
'Na òlta maiàvi càrna pò a pensàa a chìi póor animài mòrc' me sentevi en cólpa, ilùra sóo pasáat ala verdǜra ma àa con chèsta quànca pèli i tartìfoi al me vée la pèl d'òca, sopratǜt quànca tredi la verdǜra, süfrìsi belebée, spès al me vée li làgrimi ai ṍc’, pensée quáat ca i sufrìi li scì-oli tridadi vìvi.
La pastiglia miracolòsa
LA PASTIGLIA DELL’INTELLIGENZA
LA PASTIGLIA DE L’INTELIGENSA
Tӧss, fregióor, catàr e ótri fastedi:
cuntra ognantùu sa truàat rimedi!
Ma la sciensa l’ha pèrs ogni spèransa,
da scuprii ‘na cüra cuntra l’ignoransa! 1)
L’ignoransa l’è ‘na bestia propri cativa,
cà ogni otra malizia en see la cultiva; 2)
d’envedia, cativeria, odio e violènsa,
la persona ignoranta l’è mai sènsa!
Capisée tüc’ l’urgènsa de ‘na suluziù,
cà, se po’ dii, la interesa ogni Naziù;
ma pürtrop la natura stèsa del difèt,
a-i le mèt al ripàar da ogni precèt! 3)
Par mei spiegàa chèl ca ‘ntendi dii,
vöi fàa n’esempi cà tüc’ a-i po’ capii:
se n’óm en di ‘na gamba al se fa màal,
ol sò scervèl al ricéf en gran segnàal,
ma sa ‘l scervèl l’è öit come ol mè bursii, 4)
gné ‘l fidech, gné la corada a-i l’è pö sustitüii! 5)
L’è come en gàt ca öl maias la cua …
al se gira, al se gira e mai a-i le trua!
Par gionta, tanto pü en tal l’è rebambiit,
tanto meno da sta idea al vee culpiit,
parché ol stüpet al viif sempre contèet…
… da vich en difèt al ghe vée gnàa en mèet!
E ilura, al ghe ölaris propi ‘na grand scopèrta,
ma propi granda … da lagàa a buca vèrta:
la “PASTIGLIA DE L’INTELIGENSA”: … che envinziù!…
… ensema a l’obligh da tola gió a colaziù !!! 6)
di Paolo Piani - 24 maggio 2013
NOTE:
1) L’ignoransa, in dialetto non deve intendersi come una “non conoscenza”, bensì come una grave forma di stupidità.
2) En see: in seno.
3) Precet: regola, norma.
4) Oit come ol me bursii: vuoto come il mio portafoglio.
5) Corada: polmoni.
6) Insieme alla invenzione della pastiglia, è necessaria la norma che ne renda obbligatoria l’assunzione ogni mattina … altrimenti ogni sforzo è vano!
cél
s.m.
cielo | cél dela bùca = palàto
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Al me piasarìs
Mi piacerebbe
Al me piasarìs
Al me piasarìs cal rués la nìif par andàa a sciàa coi mée amìis;
al fiòca al fiòca sura i tec', tüc' i dorma 'ndèl sò lèc' ;
i rèdès piscèn i fa la nàna 'n sèma al pà e ala mama.
