dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La bólp 'ngórda
LA BÓLP 'NGÓRDA
La bólp la girónzóla itè en dèl bósch e la trua, 'ndèl böc' de 'na piànta, ròbi de maiàa ca ol padrù del bósch l'eva piacàat ilò.
La se fàcia scià piscéna piscéna par püdìi infilàs itè 'ndel böc par maiàa chili ròbi buni ròbi da lecàs scià i bàf , da piach dai òtri ànimai del bosch .
La gha dàc' a maiàa e pó amò a maiàa e pó amò 'n pìt.
L'eva mài maiàt iscè tàat da quànca l'è nasüda.
'Ngivinèi del Bosàgia
Cara mama
Cara mamma
Cara mama
Cara mama te canti stasira li paroli ca t'óo forsi mai dìc';
l'era 'n pèzz ca ölevi 'nventàla 'na cansù facia aposta par ti.
Òo cantàat par tüc', tati stori de s-cèti, de pastóor e barbù,
'l me mancava la cansù par la mama, adèss la canti e ti scólta èn paradìis.
Paròli ca t'óo mai dìc' te li disi adèss
e ciama a 'l pà, ciàpel par màa,
sentéf èn den cantù del paradìis
dai, scóltìi la cansù ch'óo fàc' par tì.
Se fòrsi t'óo fàc' piansc dal dispiesé
Te mandi cènt basìi par fàm perdunàa
e te süghi tüti li lagrimi in facia con d'òtri basìi e carezi
pò te strengi compàgn dè'na òlta quanca favi tròp tardi la noc'.
Chissà mai ca 'n bèl dì sü par aria mi e ti co'l pà 'n pödarà
'ndà a spàs sü 'ndena niola ròośa e 'nsomiàs 'ndèl ciél piee de steli.
Vöresi vignìt amò sü scòs par scoltà dèli béli stòri e durmìi
e pò 'nsomiàs dèla fata türchina ca par mi l'era bèla mè ti.
Paròli ca t'óo mai dìc' te li disi adès
par fat capì el bée ca t'óo ulüut.
Se pò certi olti te mè sèntet ca,
me tachi a 'n ragio de Luna e vègni sü mì.
Dai, cara mama, sü brontóola 'n póo
Par dimm ca sóo patìit,
parchè fumi tròp,
vörési sentìt ca te óset,
te borbòtet parché mi stò èn gìr
e parché foo tròp tardi la sira,
ma te taset, te diset pù nient.
Chisà mai ca 'n bèl dì sü par aria mì e tì co'l pà 'n pödarà
'ndà a spàs sü 'ndena niola ròośa e 'nsomiàs 'ndèl ciél piee de steli.
Musica di Claudio Merli
https://www.youtube.com/watch?v=6E-295o2Vhs
enfilsàa
v. tr.
infilzare, trafiggere
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
La cariöla
La cariöla i l’à ‘iventada na femna, ‘na olta ai portava la ròba con 'na barela, l’om denáaz e fa femna deréet.
‘ndi la femna la gha dic’ a l’om:
-met sota ‘na roda denaz en dela barela, isce te pödet laoráa da pat ti.
