dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Par grignáa
Par grignáa
London l'è bèla ma löor i è stráa.
Li curieri, chili gràndi e òlti i è ciama "bas";
li machini i è ciama "car";
i stradù, li stràdi larghi i è ciama "strit";
ogni campana per lóor l'è sémpre "bell";
coi animài i fa 'na gràn confusiù,
ol cavàl i l'è ciama "ors";
Al nòs Sandro Riga
AL NOSTRO SANDRO RIGAMONTI
AL NÒS SANDRO RIGA
Da ogni pées al se liberàat
e sübet en ciél l’è schizzàat,
ol nòs Sandro, ol nòs Riga:
ogni sò gróp l’è lì ca ‘l desliga!
Basta caruzzini da manegiàa,
basta badanti par fas cüràa,
basta tüc’ ‘sti gran magagn 1)
ca i-la turtüràat par trop agn!
Adèss l’è liber come en puìi,
al pö ulàa süi làres Primulìi, 2)
al pö cór come en leorat, 3)
al pö liberàa dal cór tüt ol sò mat! 4)
Tüt chèl ca en tèra, par lüü iera òstacoi,
adès ca ‘n Ciél iè en scünt i miracoi,
l’è già réet a fàa ‘na vita gloriosa …
(… i dis ca la già fac’ ‘na mèzza morosa!)
Vardée ‘n sü: con li màa al me fa ‘n segnàal,
“ée ca da vès, par mi, gió de moràal,
mi sto bée, podi miga lamentàs:
bieven en càles par mì … ma sensa ‘nciocàs!”
7 marzo 2019 Paolo Piani
1) Magagn: magagne, vizi, difetti
2) Primulìi: di Primolo
3) Leorat: leprotto
4) Ol so matt: la sua gioia matta, il suo estro
sgrasàa
v.tr.
sgrassare, levare il grasso dal brodo del bollito
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
L’è mèi avic ‘n dèbet che ‘na vigna visii a 'n bósch.
E’ meglio avere un debito che una vigna vicino a un bosco
Spedizione dei Mille
Sa i gaibaldìi iera la metà, Garibaldi al sarìs ’ndac’ en Siciglia ‘n Cincent
