dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Li rani e chèl rospo d'èn virus
LI RANI E CHÈL ROSPO D'ÈN VIRUS
Ghera 'na olta sü 'nde stà tera da paregi pàart li rani ca li girava giò ndèli pózzi, vargüni par guadagnàs ol lambaròt da vìif e d'òtri a noma par starmbolàa l'acqua e 'l pareva a tüt tranquil e li sbarcava ol lünari, 'mpóo giò e 'mpóo sü da l'acqua.
'Mbèl dì vargòt lè ndac' stòrt, quai rani ià cuminciàat cola tös püsé rauca dol solèt e ol gràgrà l'era bélébée stunàat cal pareva 'n laméet pü che gnàa 'n cànt.
L'acqua piovana lengera dè màrs
Pioggerellina di marzo
Ca la dìs l'acqua piovana lengera dè màrs,
ca la pìca colóor argènt sǜ 'ndi scàndoli végi dol téc’,
sǜ 'ndèli fói sèch dèl' òrt,
sǜ 'ndèl fighèer e sǜ 'ndèl murunèer piée dè gémi d'òor?
Pasada l'è la stagiù dèl invèren ilò tacàac' al fuglàa,
pasada, pasada da véra!
maśeràda
(maseràdi), agg.
macerata
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Póor chèl pulèr ‘ndùa al canta ...
Povero quello pollaio dove cantano le galline e tace il gallo
Trii che sta bèe
A sto mont i è tri ca i sta bèe: ol gal dèl mulinèer, ol càa del macelàar e ‘l famèi de li moneghi
