dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La nòna la diśeva
La nòna la diśeva
Regòrdi amò la mia nòna quànca la diśeva:
"A diventàa véc’ tǜti li róbi li và a péc' " e pò la se ne 'ndàva dal grignàa (la pensava al sò chè l' l'era órmài flòsc') .
Magàri la ma spiegáat ´l significàat, crédi dè 'vìi àa capit chèl chè la 'ntèndeva e grignàvi àa mi.
´L tèep al pasa e la nòna le ´ndàcia, la ghè ca pǜ.
'N Albosagia ... se brüsa dal còlt !
IN ALBOSAGGIA … SI BRUCIA DAL CALDO!
'N ALBOSAGIA … SE BRÜSA DAL COLT !
Da la mia scarpa öli tòs fó ‘n gràn sàs e parlàf de ‘na quistiù che me fa ‘nrabbias: quan’cà a-i parla coi Bosàc’, de Sondri i citadìi a-i 'ncosta la buca en su, e-i taca a dìi: “D’envèrèn la lüna, òl süul d’estàat, pòro bosàc’, te sée mal capitàat!”
“Òl sùul al vidèe nóma en fotografia” “Tüt l’àn andée 'n gir col maglìi che pia” “Gh'è da mèt en gràn spéc’ i-a a Triass!” “ A bìif 'l vòs vìi, se da tacass!” “Putosto de viv iscé al fréc, méi murìi” “Sòo dacordi anca mi: méi 'ncenerìi”.
La géet d’Albosagia de ‘sta menada, a 'n certo momèt la s’è pròpi stufada! Basta! 'N rimedi 'l va truàat de bòt: la da finìi da bòi, ‘sto pancòt!
E ilùra al Sindèc, 'l nòš Murada, ‘na nòc’ al ghe ignüut 'na gràn pensada: òl dì dòpo la riünìit d’urgensa la cumisiù: “Oh truàat òl rimedi a ‘sta quistiù!
Sa gh'è la fòo a portàa a bùu fìi ‘sto progèt, del nòš paes tüc’ a-i parlarà con püsée rispèt: l’Albosagia al sarà pü 'n pòst da gèlàa, … ma dal tròp còlt se podarà cunsumàa!”
E adèss, aa i sciòri de Sondri (sǜ la tèra pruisori), prüma o dopo a-i rua 'n Albosagia … al Crematori: a-i vée 'n compagnia a fàa ‘na gràn fümada prüma da ciapàa la via bèla o chèla disgraziada!
Sa iés po’ da savii ca par nùu Bosàc’l’è gratis ól biglièt de l’ultèm viac’, chisà cóma al ghe brusaris ‘sto intòrt … e viif al frèc’ d’Albosagia, saris grànt confòrt!
Albosaggia, ottobre 2015 Paolo Piani 'l ghè nè amò
strozàa
v. tr.
strozzare, strangolare; effettuare una particolare giocata a briscola (vedere stròz)
Ol fùlèt
Il folletto
Li mai vìst ol fulèt?
Mi l'ò idǜut 'l fulèt, 'n sera 'ndèl bósch a taiàa légna mi 'l Toni di Ciapèla e 'l poor Mènec di Strecia.
L'era scià sìra e 'n sera réet a tornàa a baita, quànca 'l Mènec 'l se mèt a grignàa:
"Ehi, chée ca´l ghè fòiló?"
Me varda e 'n vìt aprṍöf àla stràda, 'ncrusciulù sùra 'n sàs 'n umìi pìscen, n'eserìi tǜt rós con scià 'n matùchìi de pèza àa chèl tǜt rós.
Al me vardava e'l grignàva, pò 'l se mès a cór trà li piànti, 'n póo 'ndàva e 'n póo 'l tornàva, l'era śvèlt cóma 'n somèlegh.
Dòpo quai atèm l'è 'ndàc' ià dol tǜt.
Ol diréet 'n sè 'ndàc' a cüntagla al preòst ca lè ignüut a binidìi ol pòst.
O da gióen o da vec’....
o da giovani o da vecchi capiteranno di sicuro momenti di grande disagio
Laghèla bói
Lascia che bolle
COMA 'L NÁSS 'N MODO DE DII
Al ghera 'n bośàc, üu di Péesc, che ogni àn, a S. Caterina, al se meteva i la strada che pòrta èn gésa a vènt chèl ca 'l ghè dava li söi fadighi: li nóos ca'l pèrtegava, la mìl de li sói avi, cupèta e marmèlada facia con la früta del sò brùglio (frutéto) e i afari tüt somaat i'ndava ca maal.
Almeno fin ca lè ruada la televisiù, parché alura i bośàc ia scupriit ca la marmèlada la da èss düra come la Santarosa o la Santal, tàat de fa fadiga a spatolála sül paa e la mìl la ca de èss cristalizada coma e'l sücét quasi sempre dopo 'n quai miis, la da vès liquida come 'l miele Ambrosoli per pudìla spantegala mei a sü la toaia.
Alùra 'l poro bośàc 'l doeua faa 'n quai brascioi de legna èn pü tücc i somartii par fa bòi de li uri la marmèlada per 'ndürila e scoldàa a bagnomaria la mìl pàr fala deleguàa col ris-cio, al capitava doi olti sü trei sa'l senteva la vàca mogiàa o la femma ca'l lè ciamava, de fà brüsàa gió tütt 'ndèl colderàtt .
Iscé col tèep là 'mpatàat a pü slontanàss dala pigna per nesün mütiif.
Al stava iló gnècch me'n bìss amó 'n bòt réet a la televisiú, tacàat a li sói pignàti, quanca lè rüàat 'n so sòci ca la idüut iscé 'nsüriit: "ca te ghee, amó gnècch?"
"Agiache! Co sti mòdi del pòrco ca adèss la gèet ai völ deleguàat chèl ca la dè vèss düur e düur chèl ca'l sarés mulisii; ca pódi facch mi oltro a maiás ol fìdech?"
"Ca te ólet ca te disi? Laghela bói"
PS 'Ngivinèl : coma'l fa l vasèt a vèss piee pienènto e la míca spalmada?
