dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Radìis
Radìis
Se ghè rùa a fügìi a tǜt ma mìga àli nósi radìis. Prǜma o dòpo chìsti li te presenta ol cǜnt.
Quànca i nós pàs ai se fà pòoch sücüur e la vìta amò da gòot la 'nsómea sèmpri pǜsé a l'invèren, 'l vée a gàla sensa ulìl ol solènch dol lṍöch 'nghée ca te sée nasüut.
Se'l scuprìs 'nchèla gèet ca lè 'ndàcia ià par li americhi, ca pǜsé iè inàaz 'ndi àgn, i scörta sempri pǜsé ol tèep de quanca i tórna 'nscià trà 'na òlta e l' òtra.
Laude a Berlusconi
Laude a Berlusconi
LAUDE A BERLUSCONI
Altissimu et onnipotente Berlusconi,
tue so’ le donne, la gloria et il potere et i dobloni.
A Te, solo altissimu et snello,
ke nullo homo arriva al tuo sublim livello.
Laudato si’, mi’ Silvio, cum tucta tua corte;
ad inferi sii posto l’impostor che dice Tu ài le gambe corte.
Laudato si’, mi’ signore, cum tucte le tue criature,
et spetialmente messer lo frate telivisure,
lo quale è bocca, et parla lui per ello,
et di muffa copre di ignun lo cervello.
Laudato si’, mi signore leggiatro:
in terra sia ficco lo quale dicet tu esser latro,
et la lingua d’ello tramutata in tacchi
per i piedi tuoi soavi, cotanto stracchi.
Laudato sie, mi’ signore da le tue genti,
per le quali si’ dicitor finissimo di battute intelligenti,
et creator magnanimo d’opere sublimi,
come tal è quella di portar seco la Gelmini.
Laudato si’, mi’ signore, bello fra li belli,
ke ancor più sublime sei quando canti et strimpelli,
e sorella luna e le stelle, con tutto lo creato,
riveriscon Te d’aver scelto lo Brunetta Renato.
Laudato si’, mi’ signore, unico portento,
ke soave profumi quand’anche di retro fai vento,
et rendi l’aria tersa, et serena la campagna,
in dove vorresti sdraiar l’arrendevole Carfagna.
Laudato si’, mi signore, ke noi tutti agogna,
puro come sora acqua ke scorre in mezzo a fogna,
diadema lucentissimu ke in mezzo di corona assai brilla,
mentre gli fan ala la Michela et la Vittoria et la Brambilla.
Laudato si’, mi signore, et pace et amore in cor ti bussa
kuando di lontan veggi l’amato figliol tuo, La Russa.
Laudato si’, mi signore, pur’anco per Calderoli
et per Tremonti nostro, et per l’altero Matteoli,
et per l’angelico Alfano, et per Frattini
… ke tutti lo frate focu li facci carboncini.
Laudato si’, mi signore, per sora nostra matre terra,
sǜ la quale Bossi et Maroni vollon fare guerra
a sora Roma la ladrona et tüti li teroni
et in special modo a lüu molluscu Veltroni.
Laudato si’, mi signore, ke vincer vuoi sòra morte
da la quale nullo homo ne può skappar la sorte,
e nun te curi di kuanto pesante sia lo fardello,
di viver mill’anni ancora con Prodi … da fratello.
Scritta circa nell’anno 2010 Paolo Piani
padrù
s.m.
padrone, proprietario
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
Li véspi
Le vespe
Li véspi
O ité par i pràac’ o par i bösch am se ‘mbateua ’ndèn quai vespèer, stès al capitàva àca li vàchi ca lì zompaua ià debòt a pèrli.
Sè te se 'ncorgevet ‘n tèep ilura ‘l bastaua stà àla larga, vargüu ‘l se ‘ncurgiüut a fà bronzéli par patüsc ‘ntàat cal slungaua li màa ma ormai l’era tardi.
De sücüur li te piaua e li püsé deli olti se mèteua sü ‘mpìt de pìsa e pò la làma dè la mèla sura la piada e ‘ndèl gìr de pòoch ‘l pasaua tüt.
La Carla Pedruzzi ine cünta ‘mpéer de béli capitadi üna sü al Bosàgia Vegia àla Mansüeta e al so fiöl ‘l Fausto.
La portaua sü gràsa col gèrlo ‘ndèl pràat a la Saèta ca l’era già pascolàat e al ghè ‘ndaua réet a stò rèdès ca’l giüghètaua con scià ‘n cavìc’, ‘mbòt al lè picaua sü ‘nden fiör ‘mbòt sü ‘nden sàs.
La màma, ruada ‘nghée ca ghera ‘na poosa, ‘n sàs da pùgiàa ol cùl e ol font dèl gèrlo,la sé ferma ilò; chèl’otro lè amò réet a giügàa col cavìc’ e la idüut ‘n bögiàt ‘ndol pràat e sübet ià a ‘nfilàité ol bàchèt.
Cal lavés mai fàc’, al saltafò dal böc’ ‘n sàm de vèspi come màti.
Ol rèdès lè pasàat gió a cór par ol pràat ma ilò con scià ol gèrlo ghera la Mansueta, la seua ca pü quati fàn e al canaia la ghà òsàat réet:
“Diu c’al malidìsi chèl canaiüsc, la da ignìch èn mèet da zegà fò li vèspi!”
En chèsto caso al ghè staua bée a “Diu c’al te strèbuduni….”
N’otra olta sü al Campéi al Pianilìi àla Silvia di Marc ‘n vedèl l’era réet a scapàc’ ité par ol bösch e lée a córèch réet par ulìi oltàl.
Sto vedèl ‘nchèla al ghè va sura con pè a ‘n vespèer e la Silvia ca la gheua sü li sotàni lónghi, col cór la ghè ndàcia propi sura.
Sóta li sotàni ‘na budùnèra che nò te disi, dèla Silvia pös ca dìi ma ilura li femmi ‘mpóo sü de ètà i’era sènsa müdandi.
Chìi ca ià vìst sta scéna i sé sgarbèlaua dal grignàa, a ‘nsèm!
La vìta sü par i magènch e i mùut dèl Bośàgia - PDF
