dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Al ministro dèla difesa
AL MINISTRO DELA DIFESA
Sciór Ministro dèla Difesa,
Sòo rèet a speciàa da vès ciamàat a fàa la nàia, gh'òo 24 àgn e me sóo spósat da pòoch con 'na vèdova de 44 àgn ca la gh'à 'na fiöla de 25 àgn ca l'è pó ignüda àa mia fiöla.
Òl me pà, bé vès en póo sǜ de età, l'à maridàat chèsta fiöla de 25 àgn, ilùra adès 'l me pà l'è pó àach 'l me gèndro vìst che la maridàat la mia fiöla.
Li scarpi
Le scarpe
SCARPI
Quant ca s’eri èn rèdès, sevi ‘na sbréga:
la mia mama ià dal Meago la me portava,
ca sünsóm a li pianti al gheva botéga,
e ‘n pèer de scarpi la me crumpava:
“Me racomandi, tégneli a màa,
parché par la mia pinsiù, iè grévi”
ma mi àla bòcia n’evi òia da giügàa
e de scarpi, nòma chèl pèer mi ghevi!
Ma a ‘sti póreti, dopo la céntesema pesciàda,
la sóla denàaz la ghè se stacava:
la fava la bèsciola, tüta scolàda,
ca ‘l sarìs ca gió a tolòmbola la ‘ndava,
e caminàa al diventava èn trebüléri
parchè ogni dü pass te se scapüsciàvet,
a ris-cio de dagió e fàss dagn séri,
e anca la figüra dèl salàm te risciàvet.
Òl Meago, ca l’era àa scarpulìi,
'na quai òlta a giüstàli al ghè la fava,
ma nòma chìli mi ghevi par i mée piscìi:
dopo póoch dì, la sóla amó la se scòlava!
Adès ca sóo véc’ de scarpi ghe nóo tàati:
par quant ca l’è bèl tèep e par quant ca ‘l pìöof,
de chìli dai tǜc’ i dì e de chìli da la fèsta,
béli lüstri ‘nde la sua scàtola, pundàadi,
ògni pèer quasi mai usàat, quasi nöof
ma rimpiangi li mei da ‘n bòt, con fàcia mèsta,
… e la mia mama ca la me baiava,
ma ‘ntàat còi öc’ la me maiava!
Dìo
s.m.
Dio | chèl che Dìo vṍl l’è mài tròp = quello che Dio vuole non è mai troppo, bisogna accettare i casi della vita
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
‘L bèel tèep e ‘l brüt tèep ‘l düra ca tüt ‘l tèep.
Il bel tempo e il brutto tempo non durano tutto il tempo
Ò ciapàat la stràda ...
Presi la strada ...
Ò ciapàat la stràda ...
<< Ò ciapàat la stràda par 'la Scima ca'l sarà stàc' li dói dòpo mèesdì col zàino sǜ 'ndèli spàli e 'l màal ité ndèl cṍör.
Vedevi ca l' ùra dè 'ndà ià, tornàa dali mei càori parché chèl pòst e la mia cà e 'l paées e la latèria i me faśeva vignìi èn mèet tròpi robi béli ca iera diventádi brǜti dè cólp.
'L pégio lè stac' dòpo 'l 1918 a repiàs, 'l ghera ca negót, se gheva ca niént, nóma 'na quai vàca màgra ca s'li tégneva èn vìta par 'l làc’, 'n póo dè bütéer e la maschèrpa che a fǜria dè spanaià ol làc’ la vegneva sü vérda cóma l' èrba e dǜra cóma sàs sènsa ité negǜna sostansa.
...Ò cuminciàat a trèmàa èn tǜt 'l còrp e süàa acqua frégia parché ghèvi idǜut sǜl mǜur la mia mòrt.
A chèl pùnto l' óstéer 'l se 'ncurgiüut e al ma domandàat chée ca ghèvi da stà iscé màal.
Gó borbotàat ca fórsi l'era stàc' 'n cólp dè còlt e de portàm 'l vìi ca tǜt 'l sarìs tornàat a pòst.
Ò trincatfò èn de dùu cólp tǜt 'l mèz lìtro e nóo urdinàat inòtro mèz....>>
