dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La nòna la diśeva
La nòna la diśeva
Regòrdi amò la mia nòna quànca la diśeva:
"A diventàa véc’ tǜti li róbi li và a péc' " e pò la se ne 'ndàva dal grignàa (la pensava al sò chè l' l'era órmài flòsc') .
Magàri la ma spiegáat ´l significàat, crédi dè 'vìi àa capit chèl chè la 'ntèndeva e grignàvi àa mi.
´L tèep al pasa e la nòna le ´ndàcia, la ghè ca pǜ.
Ode a li personi disurdinadi
ODE ALLE PERSONE DISORDINATE (COME ME)
ODE A LI PERSONI DISURDINADI (COME MI!)
Fin da pìscen ó sempri envidiàac’
li femmi e i óm iscé urdinàac’;
chi ca, sa-i cerca en ciòot da piantàa,
subèt a-i le trua, sensa trebulàa!
‘Na Tavola Pitagorica, ol so scervèl:
cinq col quatro, ai trua ol penèl,
cinq col sées, adiritura,
anca la tòla de la pitura,
endùa i dùu numer a-i se ‘ncrósa,
te podèt truàa … àa morósa!
Coma ai farà, ó mai capìit,
ma subèt i-ha scià àa ‘l casciavìit!
Te cerchèt mudandi e maglìi?
Lór a-incrosa ol sèt col trìi !
Te pers ol panèt dal margòt?
Trebula miga … ol sèt col òt!
Par ogni ròba ca te pundàat,
ca te sévet sucür da vìi salvàat,
adès ca la ocór, gnàa ca murìi …
A lór al ghe basta dùu col trìi!
Ecco: mi brusi dal nervóos!
L’améti, sóo propi ‘nvidiós …
E la mia ‘nvedia la ga miga speransa,
ol me disórden l’è fó d’urdinansa!
Ó pèna pundàat ‘na quai ricevuda;
dopo dùu dì l’è bèla perduda …
la cerchi de chi, la cerchi de là,
reolti i caséc’ de tüta la cà,
ma da truàla ghé propi pù vèrs …
‘Ndóo ‘ndèla vigna a ligàa sǜ mèrs,
con la lusinga ca ‘l me torni ‘n mèet,
‘ndùa ò lagàat ol sintimèet !!!
Pó en bèl dì, ma propi en dì de fèsta,
urisi ol giornàal e ol tìtol de tèsta,
a caràter cubitai,
da pudìi léigel àa sènsa ogiai:
SON BEN PIU’ CREATIVE LE PERSONE DISORDINATE !!!
LO DICEVA GIA’ ESIODO, DELLA GRECIA GRANDE VATE!
E adèss?
Mi li róbi li perdi istèss,
ma te ölet mèt la diferènsa?
Pruma en difèt, adèss ‘na sciènsa!
Ah ah ah ah ah
Paolo Piani - gennaio 2019
enfàti
(‘nfàti), cong.
Infatti
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Mi gh'ò sbagliáat a dàc'...
ho sbagliato a dargli retta così non riuscivo più a liberarmene
La balila
LA BALILLA
LA BALILA
‘N gerarca fascista l’era ‘ndac’ a Roma a sintìi ‘l discors del Duce.
‘Ntaat ca'l parlava l’è pasàat ‘na Balila e ilura ‘l Duce l’à dic’:
"Oggi ne passa una, domani dieci e dopodomani 100".
Quanca ‘l gerarca l’è tornàat al so paes l’à ripetüut ‘l discors del Duce e ‘ntàat cal parlava l’è pasàat ‘na vegia ca la cercava la carità e ‘l gerarca, cal sera ca nencurgiϋt, l’à dic’:
‘ncṍö al ne paśa ϋna, dómàa al ne paserà dees e dopodómàa cent.
Chi ca iera ilò a scoltàa i se ‘nrabbiàat e i l’à scorsàat a legnadi.
