dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol pèstaröl d'òor
Ol pèstaröl d'òor
´N meśerù den paesàa e la sùa fiṍla, ntààat ca'i laorava 'ndèl càap, ià truàat 'n pèstaröl d' òor.
Ol pà 'l völeva portàl al padrù dol càap, ma la sùa fiṍla la ghè diśeva dè mìga portàrglel, parché dòpo l'arìs ulüut 'nséma àach ol pèsta sàal; ma ol pà là pórtàat ol pèstaröl al padrù ca l'era ol rè.
'L rè 'l ghà domandàat sǜbet àa ol pèsta sàal.
"La mia fiṍla la gheva pròpi rèśù", 'l ghè scapàat fò dala lèngua al meśerù.
Ode al lambaròt
Ode al lombrico
ODE AL LAMBARÒT
Stadomàà, ité ‘ndèl mè òrt
óo idüut èn lambaròt tut stòrt,
pó, piàa piàa al sé ‘ndrizzàat,
al sé stiràat,
al sé slongàat …
òl düpi lónch l’è diventàat!
* * *
Sa és da nàs n’òtro bòt
óli nàs tüso èn lambaròt!
Òl lambaròt al se slónga fó de musüra
fin pusé dèl dupi de la sua statüra,
ròba ca mi óo mai saüut fàa:
nano sóo nàat e iscé góo da restàa!
Òl lambaròt l’è sempri nèt e lüsènt,
tüt òl dì èn mèz a la tèra, come niènt;
ròba ca mi, sa ciapi-scià vargót da fàa,
sùbet me fóo su còme èn magnàa!
Òl lambaròt al ga la pèl lisa, sensa pìi,
ròśa e lusènta còme chèla de ‘n ridisìi;
mi góo li gambi pelósi come èn tàss,
e par fùrtuna sóo n’óm, gó ca da depilàss!
Òl lambaròt al vìif ‘n de li sói galerìi
sènsa pagàa tasi gnè d’ótri diaolerìi,
mi ‘nveci Irpef, Tari, Tasi, Secam e Imù
li me stòrsc fó piàt come èn limù!
Par chèl, sa n’òtra òlta duarìs nàs,
come èn bèl lambaròt olarisi fàs:
a part la gràśa ca duarìs maiàà,
… che bèla vita sènsa trebulàa !!!
frésch
agg.
fresco
Ol lambaròt el fìl de òor
Il lombrico e il filo d'oro
Ol lambaròt e ol fìl de òor
'l coràgio dè siguìi i própi sógn e dè esploràa 'l mónt.
Al ghera 'na òlta 'n lambaròt dè nóm Lǜis ca'l vìveva 'n d'èn bósch sóta deli fréschi fói dè nisciolèer.
Ol Lǜis l'era 'n lambaròt curióos e speciàal e 'l scavava 'ndèla tèera dapartǜt.
'Na nòc’ lè 'ndacdefó dal teré par vardàa li stéli 'ndèl cél e al 'na vist üna 'mbèlpóo-bèla a dàgió.
Sǜbet 'l Lǜis là tiratfò 'n s-cès: "sóo stüf dè dì tǜc' stès, ölarìsi vìif 'na vèntüra divèrsa dal sòlet".
'L dì dòpo 'ntàat ca'l scavava 'ndèl teré, là truàat 'n fìl dè òor ca'l lüśìva.
L'era iscé contèet e stüpìit ca là decìdüut dè 'ndàchréet par idìi 'nghée ca'l ruava.
"Che ròba 'l ghè sarà réet a stò fìl d'òor? Ghóo pròpi dè scùprìl!" là pensàat 'l Lǜis.
Là cuminciàat a rampègàa par rùàa sùra la tèera par siguìi 'l fìl dè òor ité par 'l bósch, i pràac’ e àach 'ndèna rógia bèlebée frésca. Ol fìl dè òor al finiva mài.
Lè stacia 'na vèntüra ecitànt da mài smentegàa.
Ol Lǜis là 'ncuntràat taac' animàai cóma li lümàghi, grìi, 'n paù 'mbèlpóo-bèl, coloràat e àa 'na sciguèta.
'Nòtro lambaròt 'l ghà regalàat aretüra di balii de zéneor gròs e bùu bunènti ca i ghà dàc' fòrsa par cuntinuàa 'l sò viàc’ ca l'era amò lónch.
Dòpo mìis dè speriènsi straordinari, 'l Lǜis là vist ca 'l fìl dè òor 'l finiva pròpi defò de lǜs dè 'na végia maśù bandunàda.
Ol lambaròt la picàat la pòrta e sǜbet 'na fata la ghà urìit.
La fata l'era òlta bèla e la sè fàcia idìi davéra coòntèta dè idìi ol Lǜis.
Con tàata sòrpresa la fata là ghà spiegàat al Lǜis ca ol fìl dè òor l'era 'n regàl ca lée la gheva fàc' par premiàa ol sò coràgio e la sùa òia dè aventuri.
"Öla!, che bèl, grazia, te fàc' bée!" là dìc' ol Lǜis con 'n grànt surìis.
Ol lambaròt al se rendüut cǜnt, ca'l bèl viàc’ ca l'eva fàc', l'era tǜt mèret sò, par vès curióos e dol sò coràgio.
L'importa ca quàat ca sè pìscen: sà 'n ghà 'l coràgio dè siguìi i nòś sógn e dè sploràa 'l mónt, 'n pö scùprìi róbi bèli bèlenti.
Iscé ol Lǜis lè tornàat àla sùa cà 'ndèl bósch contèet e sódisfàc' dèla sùa grànda vèntüra.
‘N bòt al cór òl cáa, ‘n bòt al cór la leor.
Una volta corre il cane, una volta corre la lepre
Caterina de la val
Caterina de la val, leva sü ca'l canta ‘l gàal
Canta ‘l gàal e la galina, leva sü ti Caterina
Caterina dal coral, leva sü ca 'l canta ol gàal
Canta ‘l gàal e la galina, leva sü ca l’e matina
