dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol Tunìi e'l patüsc
Ol Tunìi e'l patüsc
La ślita dè légn la sbrisigha 'ndèl sentéer,
la pàr tirada da l'aśen,
ma l'è ol Tunìi ca'l fà fadìga.
Lǜü l'è ca bùu dè stàa quièt
'l süa pòoch parché órmài
'l ghà póoca càrna da cunsümàa.
Ol Tunìi 'l varda li scéśi lónch ol sentéer
quaśi al ghè pàr dè idìi
tàac' dìic' dè légn bióc'
ca'i uarda l'ària dè stò invèren
ca'l pàr pǜsé fréc’ dèl' àn pasàat.
Dòpo lǜü 'l rua sǜ al Belvedere
e al vìt li cà làigió èn fónt
coi camì cai füma.
Li femmi de 'na òlta
Le donne di una volta
Li femmi de 'na òlta
Li femmi de 'na òlta i là mbrocada mal,
ià pagàat li cólpi del pècat óriginal,
iè vignüdi al mont par fàa noma s-ciéc',
tratadi coma servi da chìi trambai de póor vèc'.
A bunura li 'ndava a mèśa prüma,
col panèt sura ol cócóc' e pò li tacava ol rosari,
chèl de tribülàa tüt ol dì a mèt alordèn i rèdès
e pò i mestér da fàa, ghèra de 'ndàa 'par i lṍöch
e a mò a prpeparàa ol disnàa par tüc'.
La sira, quanca li gheva sogn, li gheva ol dover de fà l'amóor;
li gheva paróli dulsi par i sànc' e par ol Signór.
Li femmi de 'na òlta a quanca iera inamoradi,
sübet li diseva de no, ma pò col tèep iera cónteti a lóor.
Li creseva tòp 'mpèsa 'mèz a la gèet sensa gnàa 'na carèza.
Iera sèmpri vistidi de nigro ndèl laoràa e pò àa da la fèsta,
'l sciàl par cuarciàs sǜ e sül cóo li meteva 'n panèt a fióor,
l'ünech vizi de 'na quai üna l'era 'na presa de tabàch 'nsema a chèl de ciacolàa.
Tròp savi e buni par chi ca i fava ca giüdizi, sèmpre col cóor 'n màa.
Deli femmi de 'n bòt ai se regorda ca pü negüu,
ma quanca ghè pensi al me vée 'mpóo ol magù
parchè la mia nona la ma ulüut bée sensa tròpi pratesi.
De femmi de 'na òlta ormai se 'n vìt ca pǜ.
vignìi fó
v. intr.
uscire, balzar fuori – TO
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
A caval d’in aśen
A cavallo dell’asino
A caval d’in asèn
In óm de la Moia ca’l stava ité ‘ndi Marasciai, l’eva da ndaa a Sondri. Al pasava gió a pé parché al gheva ca ol caval gnè ‘l mül e po gnaa en aśen.
Quant ca l’è ruàat al puut de l’Ada al dìs en tra de lüu: “ Ah sa ‘l ghé fodéss en aśen!”
L’eva gnaa mó finìit da dil ca al ghè dascià denàaz en bèl asnii.
Subèt ol nos óm al ghè salta sü e l’aśen al partìs, braao, a piaa a piaa…
ma, a ‘n certo punto al se mèt a cór e a cór sempre püsé: l’è come ol vèet! Al cambia direziù e ‘nveci da portàl a Sondri al le porta su a Càolt sura Caiöl.
A sto punto, l’aśen al ghè da na sgropada ca ol poro óm al va a finii sü ndèla scima den larès e l’aśen, ca otro no l’era chè l’orco, al sè ne va grignetando.
