dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'Na strana divisiù
Trìi fradèi e 'na strana divisiù
Trìi fradèi per fàa la divisiù i gh'à de divit ündes cavài, ól testaméet al dis: al prüm 'l ghe va la metà dei cavài, al segónt la quàrta pàart e a l'ültem la sèsta pàart.
I se mèt réet a fà gió cünc ma i se ne vée ca a capo di negót, el ghè ve fó al prüm cìnch cavài e mèzz al al segónt pòoc meno de trìi e a l'ültem men de dùu.
Setèmbre 'ndèm
Settembre, andiamo !
Setèmbre 'ndèm !
L'è ùra dè scargà mùut
Adès en téra dèl Bósàgia e Caiöl i mée pastór
i laga i magènch e i và vèrs ol piàa:
i và ´ndèla pianǜra, 'ntóren al Liri e l'Ada,
chè vérda l'è cóma i pascói di muuc'.
Ià biǜüt táat dali sorgènt
dèla móntàgna, chè'l saór de l'acqua pǜra
la rèsta 'ndi cṍör a confòrt,
quànca lór la sìit i prùa amò.
Rinoàat ià la gianeta de maligén.
I và par 'l sentér véc’ al piàa,
quaśi 'l fodés 'n fiǜm de vàchi,
sǜi pàs dei nos véc'.
O óoś dè chèl chè par prǜm
'l rècognós amò i sṍö pràc' !
Adès sǜ la stràda a fiànch de l'èrba al camina
la màlga. L'ària lè quièta, negót 'l se mṍof.
´L sùul 'l fà ciàar ol pìl
chè quasi li vàchi li pàr dè òr.
Ol rümóor duls di źampógn te sentèt sunàa.
Ah parché mi me trui ca 'nsèma coi mée pastór ?
Mèśa
(Mèśi), s.f.
Messa, rito liturgico – MO | Mèśa grànda = Messa principale della domenica mattina
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
Te de dàmen ...
Me ne devi dare molto più poco perchè non so cosa farci dentro di buono, altrimenti ne posso anche farne a meno
La sciaresèra
Il ciliegio
La sciaresèra
Òl Bundìi al gh’eva ‘na sciaresèra visìi a la strada e tüc’ i agn i rèdès ai ghe robava li sciaresi.
‘N'an la pensàat bèe da durmìi sóta a la sciaresèra, parché l’era de noc’ ca i ghe robava li sciaresi.
Pasàat òl tèep de li sciaresi al gha dic’ a la sua femma: Pierina ghò l’ò facia ‘n barba de gàt ai canaia, ai gha ca ruat a robam gnàa ‘na sciaresa.
‘Na noc’ sènsa lüna ‘n rèdès con la pila a fàa ciar e dùu con la rasega i gha taiàat fò la sciaresèra e ntàat ca sgrignozava ai diseva:
"Bundìi nùu chest’an ma ca maiàat li töi sciaresi, ma gnàa ti tèn mangiarée ca pǜ".
