dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Cuntrada Casèl
Qui da noi c'è chi lavora la vigna per produrre buon vino
Estratto dalla ricerca degli alunni classe quinta 2007-2008
Il Casello mantiene gli aspetti del borgo medioevale.
Ci sono ancora i resti di un mulino
La ràna e la vàca
La rana scoppiata e il bue
LA RANA E LA VÀCA
En dì de Somartii ‘na rana al süul la se scoldava; 1)
l’ha idüut ‘na vàca cà la pascolava,
granda e grosa e con la pansa piena:
la se vardada en dèl spèc' e la se facia pena!
La tacàat a biif a pü non pòs,
fin cà la sügàat sǜ tüt ól fòs: 2)
la varda la vàca, la varda 'l màar,
la ciama i fiöi, la ciama en notàar:
ghera pü acqua sǜ tüta la tèra,
abòt par veisc ‘sta màta guèra! 3)
Al ghe ignüut da piaisc, la sé tacàat al vii, 4)
al ghe sciopàat la pansa … orfan i ranii !
(Paolo Piani)
_____ NOTE _____
1) Somartìi – Autunno
2) sugàat sǜ tüt ól fòs – prosciugato tutto il fosso
3) ghera pù acqua sǜ tüta la tera, abòt par veisc ‘sta mata guera – non c’era acqua sull’intera terra,
sufficiente per vincere questa sfida scellerata!
4) Al ghe ignüut da piaisc – Le venuto da piangere
pulìda
(pulìdi), agg.
pulita
La gàta Sufia
La gatta Sofia
La gàta Sufia
La gàtina ca là scopèrt la contentéza a ütaa i òtri.
Ghera 'na òlta 'na gàta dè nóm Sufia.
L'era 'na gàta bèlebée 'nteligèeta ma 'n póo 'nsürìda e daparlée ca la vìveva èn de 'na grànt cà aprṍöf a 'n giardìi 'mbèlpóo bèl.
Al ghè piasiva 'ndà a titòldera e truàa pòs-c’ nṍof.
'N dì 'ntàat ca la caminàva là idüut 'na farfàla giàlda e blṍ ca la ulava 'ndèl cél.
La farfàla la pareva iscé lìbera e contèta ca la Sufia là decìdüut dè domandàch 'l sò secrèt par vès iscé contèta.
"Cóma tè fée a vès iscé contèta?", là domandàat la Sufia àla farfàla.
"Uli lìbera 'ndèl cél e vardi tǜt chèl ca'l me stantóren.
Me preocupi ca dol pasàat o dol davignìi ma vedi tǜta la belèza ca'l ghè 'ndèl mónt pròpi 'ndèl momènt presènt.
Chèsto 'l me rènt contèta", la ghà respundǜut la farfàla.
Sufia là pensàat a chèl ca la farfàla la gheva dìc' e là decìdüut dè pruàa a vìif 'ndèl presènt pròpi cóma lée.
Là cuminciàat a giügàa e a esploràa 'l giardìi a giügàa e a gòdes ògni momènt.
'Ntàat ca la giügàva la Sufia là 'ncuntràat 'n müsràgn ca'l se'era fàc' màal a 'na źàta.
'L müsràgn 'l piàngeva e al domandàva aiǜt.
Sufia èsendo bèlebée gentìl là decìdüut dè ütàa ol müsràgn.
"Preòcupet mìga, te ütaróo a guarìi la źàta", là dìc' Sufia al müsràgn.
'L müsràgn l'era iscé riconoscènt ca là decìdüut dè portàa Sufia èn dèn lṍöch secrèt 'ndèl giardìi 'nghée ca 'l ghera 'n àlber dè sciareśèra 'mbèlpóo bèl.
"Chèsto l'è 'l mè pòst secrèt 'ndùa 'l me piàas vignìi a pòsàa a lùmbria.
Al te piaśarìs vignìi 'nsèma mì?", 'l ghà domandàat 'l müsràgn.
Sufia là cètàat l'invìt e 'nsèma i se bütagiò sóta la piànta dè sciareśèra a vardàa li niòli e li farfàli ca li ulava sùra dè lóor.
Sufia la se rendüda cǜnt ca bindìna l'eva truàat la contentéza a vìif 'ndèl presènt e pudìi ütaa i òtri.
Da chèl dì la Sufia là visüut davéra contèta a giràa ité par ol giardìi e a ütaa òtri animàai bisognóos.
Ògni òlta ca la vedeva 'na farfàla ulàa 'ndèl cél la grignàva contèta a savìi ca l'eva 'mparàat 'l secrèt dèla contentéza.
Mòràal dèla stòria la contentéza la pö vès truàda 'ndèl vìif èn mèz ala natüra e coi òtri animàai.
'Mparàa ad apprezàa la belèza dèla vìta 'l pö portàa taat piaśé da stà bée davéra.
Vàrdel bèe, vàrdel tüt,...
Guardalo bene, guardalo tutto, l’uomo senza soldi quanto è brutto
Bruno alfredo
Ol me zio al diseva sempri:
me ciami Bruno Alfredo, Bruno d’estàat e Alfredo d’envèren
