dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La bólp e 'l còrf
LA BÓLP E 'l CÒRF
'N còrf gròš l'ula sùra 'n càap de gràa doràt, quànca 'l vìt dèla géet ca i marenda a l'umbrìa sóta 'na noghèra.
"Che cólp de furtüna !" 'l pensa 'l còrf; "Chèla géet la me lagharà de sücür 'n quài vargót de bùu !"
'L se mèt a pulèr sǜ en dena broca dèla noghèra sùra de lór a speciàa.
La mèla
LA RONCOLA
LA MÈLA
'n bosàc' sènsa la mèla
l'è cóma en ciél sènsa 'na stèla !
L'è cóma en gióanòt sènsa mórósa:
se vìif stèś... ma che vita noiósa !
Par 'n Bosàc' la mèla l'è la sùa miè:
en càas de besógn, sèmpre la gh'è.
L'è cóma la binzìna par òl motór,
l'è cóma la rizèta par òl dotór !
Sènsa la mèla al fà miga 'n pàs,
sèmpre al controla prima de 'nviàs:
d'istinto la màa la va gió en scarsèla
par vidìi sa gh'è gió la sùa mèla !
Tàat l'è afiziùnàt a stò gràn atrezzi
ca a-i l'è difènt con tüc' i mèzzi:
'n de mila ocasiù l'è òl sò sóstegn...
.. e lǜü, al màrca 'l nóm sül manèch, de lègn !
Sènsa la mèla, al ghe mànca 'na màa,
cóma al forést 'l so Paés lontàa !
Cóma 'n redès ca al carezza la màma,
stès lǜü, con la préda, 'l mula la làma !
Àach quànt ca al fà 'l sò pisól, dòpo maiat,
lǜü, l'è l'òm püsèe pacifèch del creat:
al se 'nsomnia.. al grigna.. la màa gió scarsèla:
'ntàt ca al dòrma al carezza la sùa mèla !
Paolo Piani
belegòc’
s.m.
castagne secche e cotte
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
L’amór, la fàm e la tós iè trèi ròbi che li se fa cónós.
L’amore, la fame e la tosse sono tre cose che si fanno conoscere
Barbapedana
Barbapedana al gheva ‘n gilé, sensa denaz e sensa deré
Li scarséli fondi come 'na tana, l’era ‘l gilé dól Barbapedana
Barbapedana al gheva ‘n s-ciopèt, al ghe sparava ai soldac' del Maomet
‘l s-ciopèt l’era lóch come na banana, l’era ‘l s-ciopèt del Barbapedana
E da bùu bersalier ca l’era, al sparava ólentera
Al sparava col s-ciupitii, cuntra li trüpi del bedüii
