dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
'N póor scialésc
'N PÓOR SCIALÉSC
'N scialéc' 'l se lamentàva parchè i gh'è taiava sèmpre giò i ràm par ligàa i cóo della vìgna ilò visìna e 'l ghe pareva de vès sèmpre 'n póo guàst e brüt sènza ràm.
La móntanèla
LA MARMOTTA
LA MÓNTANÈLA
Quànca ol sùul lè fiàch còma 'na fiamèla,
al va 'ndèla tàna a drumii a la móntanèla,
e debòt, da la nìif, ol böc' dela sua tàna,
al vee cuerciàat còma sa'l fódés làna.
La rèsta tüt l'anvèren ditè a durmìi,
e la pö nóma 'nsomiàs
de maiàa èrba bùna e tàac' fiurilìi,
ca'i crèseva ilò tacàac' ai sàs.
Ntàat al se cunsüma ol sò gràs,
ma 'mbèl póo al düra,
parché lee la pó ca agitàs,
sa defò al crès ca dapé la pastüra.
Oramài lè scià la prümavéra,
'l sùul còlt al delegua la nìif,
e ol gèlt al pàsa ca'l pàr gnàa véra,
iscè a lee dapé la tórna a vìif.
Lè ormai ura de mèt defò 'l müus,
a piàa la tórna a möof i prüm pàs,
la rùa sǜ l'üs de cà e la vìt 'na grànt lüus,
lè 'l sùul ca lè réet dapé a pizàs.
La ghà ca 'mèet gnamò da fischiàa,
ma la ol truàa vargòt da maiàa,
e subét, 'ndèla scèspeda pòoch ilà,
coi sóo déec, l'èrba tèndra la strèpa scià.
Lè cresüut li lavazzi e marüut a'l parǜ,
debòt 'l ruarà 'l pastór co'li vàchi
e la móntanèla la se 'ndrizarà sü
a ziföla par fàa ca tüti li scàpi.
A'l pastóor al sènt li móntanéli a fischiàa,
iè varda, iè spìa, ma pó iè laga stàa,
al ghà d'òtro da fàa,
al ghà li vachi da cüràa.
Ol tèep de mèt a pòst la cà, de 'ngrasàs,
e fàa la gnàda par 'ngrandìi la caśàda,
ca lè già ura 'notra òlta de 'ndàa a piacàs,
a mò 'nbòt tüt 'l se ripét e al cèsa ogni fracàs.
streportàa
v. intr.
prolungare il tempo della gravidanza sulla data presunta (con riferimento alle mucche)
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Fiói pìscen, dispiasè pìscen, fiói grànc’, dispiasè grànc’
Figli piccoli, piccoli dispiaceri, figli grandi, dispiaceri grandi
Sées capi
‘n sera ‘na scuadra de sées om:
_ capo e vicecapo,
_ cöoch e sotcöoch,
_ üu par l’acqua e l’otro par la legna
_ tüc’ i otri ai laorava.
