dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La nòna la diśeva
La nòna la diśeva
Regòrdi amò la mia nòna quànca la diśeva:
"A diventàa véc’ tǜti li róbi li và a péc' " e pò la se ne 'ndàva dal grignàa (la pensava al sò chè l' l'era órmài flòsc') .
Magàri la ma spiegáat ´l significàat, crédi dè 'vìi àa capit chèl chè la 'ntèndeva e grignàvi àa mi.
´L tèep al pasa e la nòna le ´ndàcia, la ghè ca pǜ.
Vedi amò chèl óm
Vedo ancora quell'uomo
Vedi amò chèl óm
L'era scià la fìi de aóst,
'l me par de idìl amò adès,
iló sentàat gió defó dèla stala
ca'l martelava la fòlsc,
contèet a cantàa la sua cansù,
'ntàat ca li sóoi vachi li mögiava con tàata pasiù.
Pó lò vìst sü'nsóm ala riva,
senti amò ol rumóor dela sua fòlsc,
e gió bàs al ghéva già 'n'andana
dala rosada amò bagnada.
Là 'mpinìit de èrba 'l campàc'
ca'la ciapàat sü a spala e pò lè 'ndàc',
li vachi li sènt i sóo pàs,
amò li mögia ca li par danàs.
'Ntàat pensavi a qunca ghé 'ndavi rée,
l'ütavi a spnant e oltà 'l fée,
e prüma cal calàs li umbrìi
'nsèma sé 'ndava a 'muntunàa.
Dópo vì mulgiüut, e finìit de darigòla,
ó töc sü 'l brèntàl del làc' a spala,
lüu l’à ‘mpìzàat la lantèrna e l’me dìs:
”tégnela ‘n màa, la fà ciàar da pudìi cór coma 'n bìs,
'Mpara parché mi ghe saróo ca sempri";
èn gió de corsa sóo 'ndàc'
par portàa a cà ol lac',
ma 'mpó 'nsürìit a pensàa
a chèl "sempri", chée cal völeva dìi.
tersèra
(tersèri), s.f.
terzera, ciascuna delle travi del tetto equidistanti dalla colma (“culmìgna”) e dalla testa del muro, su di essa venivano posti perpendicolarmente i travetti (“cantèr”) – MO
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Pegora
La mia pegora, la prüma olta ca l’a fàc, l’a fac’ negot, la segonda olta l’a fàc dùu mimii tüc dùu compagn, üu nigro e üu bianch
