dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo ca 'ndàc' a scṍla
Sóo nàsüut e visüut trà i cràp, ghò idǜut tàati róbi.
La mia màma la ma ´nsegnàat a onoràa ´l Signóor, ol mè pà 'l ma ´nsegnàat 'na ròba sücǜra, chèla dè vès e dè vìif da galantóm.
Ò ca cunusüut - ('l völeva dì da belebée aprṍof) - 'nòtra fémna al dè fó dèla mia.
Óo durmìit sǜ li tàoli dól baladù e sùra ´l muntù dól fée, fìna al dì dól mè matrimoni.
Quàata salǜt e quàata calma ghò üut; ò mài bégàat con negǜu, gné sò chée ca 'l völ dìi ´nrabbiàs o, sà me 'n rabbi sóo cóma ´l fǜlmen: dòpo la saèta ´l cél 'l torna sǜbet saré.
Vedi amò chèl óm
Vedo ancora quell'uomo
Vedi amò chèl óm
L'era scià la fìi de aóst,
'l me par de idìl amò adès,
iló sentàat gió defó dèla stala
ca'l martelava la fòlsc,
contèet a cantàa la sua cansù,
'ntàat ca li sóoi vachi li mögiava con tàata pasiù.
Pó lò vìst sü'nsóm ala riva,
senti amò ol rumóor dela sua fòlsc,
e gió bàs al ghéva già 'n'andana
dala rosada amò bagnada.
Là 'mpinìit de èrba 'l campàc'
ca'la ciapàat sü a spala e pò lè 'ndàc',
li vachi li sènt i sóo pàs,
amò li mögia ca li par danàs.
'Ntàat pensavi a qunca ghé 'ndavi rée,
l'ütavi a spnant e oltà 'l fée,
e prüma cal calàs li umbrìi
'nsèma sé 'ndava a 'muntunàa.
Dópo vì mulgiüut, e finìit de darigòla,
ó töc sü 'l brèntàl del làc' a spala,
lüu l’à ‘mpìzàat la lantèrna e l’me dìs:
”tégnela ‘n màa, la fà ciàar da pudìi cór coma 'n bìs,
'Mpara parché mi ghe saróo ca sempri";
èn gió de corsa sóo 'ndàc'
par portàa a cà ol lac',
ma 'mpó 'nsürìit a pensàa
a chèl "sempri", chée cal völeva dìi.
smòrt
agg.
smorto, pallido
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
‘L ne sa püsèe ‘n màt...
Ne sa di più un matto a casa propria che un sapiente e casa d’altri
Al téep del fascio
Al téep del fascio ai üsava mèt sü en de tüti li confeziù ol müs del rè e üu del duce, parché ai pensava ca l’era püsé facel vènt la merce.
Üu de Vares, ca ‘l fàava i amarèc’ de biscòc' l’a mès sü ‘ndèla scatola la fotografia de rè e del duce e sòta ol nom de la fabrica: LAZZARONI.
