dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Corno Stela
CORNO STELA
L’è la ité, te ncoo a la val dol Liri , ol Corno Stela; 'na gran bèla vista da lasù!
Sübet, ilo sota i pee, al deròca gió 'n bèl precipizi vers la Val Cervia,
e po, te vedet pasa gió dotri scimi e tüti li söi valadi,
infiladi üna réet a l’otra, al par la rèsca den pès, con la cua, puciada gió ndèl làach de Cóm,
e püsè 'ngió amò, la gran pianüra;
dalascià la piana de la val dol Liri co la costa dei caiolac’ e chela di bosac’
Poèsia gnèca
Poesia arrabbiata
POÈSIA GNÈCA
A nugüu mai, ó sèmpri pensàat,
dèl màal al ghè varìs ‘nguràat!
Però quàn-ca sénti de ‘na quai mòrt disgraziada,
sémpri a ‘na brava persona l’ha ghè capitàda!
Sa üu l’è mòrt gióen dè ‘n quai malǜsc,
ü sa ‘l s’è sfracelàat par scapǜsc,
de sucüur l’éra èn brào bagài …
sa l’éra ‘n disgraziàat, sfurtùni mài!
Chèsta facènda l’évi mai digirìda,
fina la féde la m’éva sbiadìda;
però, ‘ncöo, ‘ntàat ca favi ‘na pasegiàda
‘n amìis la facènda i me l’à spiegàda:
“Chi bravi, debòt èn Paradìis i i-è öl ciamàa,
òl Diàol, i disgraziàac, al g’à ‘nterès a fai restàa”.
Ma ilùra, Ti Signóor, te da vìc pusé paziènsa,
ciapa ca prèsa, còn calma, prepara l’acogliènsa!
E ‘ntàat ca te pènset còma preparàch èn bèl gnìi
a chili bravi persóni ca, a truàt, i dòarà vignìi,
a chèla brùta géet còma òl Pùtin ü l’Hamàs,
su ‘ndèla źüca, burèlech gió èn bèl sàs!
E a l’Hamàs e al Pùtin, asasìi schifóos,
fàc ruà-gió sü ‘ndèl müus da mafióos,
‘na bèla sciòta de vaca, còlda e spiatàda:
… ca i s’è fàghes sipilìi da ‘na bèla grignàda!
desfà gió
v. tr.
districare, sciogliere un nodo; abbattere | desfà gió ‘n mǜr = abbattere un muro
Ol lǜf e la bólp
Il lupo e la volpe
Ol lǜf e la bólp
'N dì i và ditè 'ndè 'n bàit dè móntàgna 'ndua al frésch sǜ 'nden rongiàl de acqua ghé iló 'na grànt cónca dè ràm piéna dè làc’.
La bólp la dìs al sò amìis: "ghè sura fói piscéni e bachec' de légn, laga ca i lechi sǜ mi!", e iscé la se lèca sǜ de güst la pàna.
'L lǜf 'l specia, pò 'l bìif tǜt ol làc’ spanàat.
'L rua ol pastóor e la bólp la scapa dala puleröla da 'ndua i dùu iera 'ndàc' dité, ma ol lǜf, 'nfiàat dal lac' tracanàat, 'l ghè rua ca a pasàa e al se ciapàa sü tati legnàdi fìn'ca lè ridót a 'na pelascia, iscé 'l pö 'nfilàs fò a lǜü da chèl böc' strec'.
La bólp, ndèl fratèep, iló a speciàa 'ndèl bósch tacàat, la maiàat nisciṍli e coi güs la fàc' scià 'na colàna ca la se mèsa 'ntóren al còl.
Quànca la vìt ruàa ol lǜf cal źòpegava, la scürlìs la colàna e la dìs: "àa mi sóo stàcia marelada sü; te sentèt cóma i me scrisciöla i òs".
Ciapàat da la compaśiù 'l lǜf credulù al tö sü a gigiola la bólp e, 'ntàat cal źopega, al lè pòrta a tórnàa 'n réet.
Li nòni li conclüdeva cola 'nteligènsa di véc’: " 'ndìi, 'ndìi a giügàa ca'l malàat 'l porta 'l saa!"
Sant Antoni del Grümel
Sant Antoni dèl Grümèl cal sunava ‘l campanèl,
‘l campanèl al se spacàat, sant Antoni al se piacàat,
al se piacàat deréet a na porta nghée ca l ghera na fèmna morta,
la fèmna morta l’a tusiit, sant Antoni al se strimiit,
al se strimiit en tàal manera ca ogni an ai i gha fac’ la féra,
iera piz i candelèer, sant Antoni al ghè 'ndàc’ rèet,
al ghe 'ndàc’ rèet par fach ónór,
sant Antoni l’era ‘n sciór, l’era ‘n sciór sènsa pècat,
sant Antoni al s’è salvàat, al s’è salvàat en Paradis,
Sant Antoni e san Liviis
