dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'Astrolega
L'Astrolega
(na storia sbagliada politicamènt, in ogni manéra)
Pödevi ca dicch a la femma ca saress endácc da l'astrolega, chisá chel ca l'aress capiit.
Alùra goo dicc che'ndavi da üu come chel Fox ca'n vitt en televisiù, chel li se ca lè en striù.
Miga come chela stròlega che me soo truaat denaaz. La ma facc li cárti; mi volevi savii se mét l'ort en cál o en cress e lee la ma tiraat fo la carta de la Moort e lè n'dacia en trans (lasè perduda ià).
Ol testaméet d'en alpìi
Il Testamento di un alpino
´L testaméet d'en alpìi
En d'en casèt avèrt dól cümò dèla stànsa,
en dena scàtola coloràda dal fǜm e dal tèep,
'l ghè 'na lètera piegada scriǜda col làpes,
pó sóta´n òrganìi,
e 'na foto de ´n gióen alpìi.
En chèla stànsa da léc’ 'l me compagna ól mè pà,
´n alpìi dól mìla nofcènt dódes,
chè par testaméet,
'l völ regalàa, dól sò alpìi fradèl,
'n regòrd al sò alpìi noèl.
Völi chè ti te savesèt de chèl tò źìo galantóm,
chè ti te miga conósüt,
chè sül fiór dèla vìta par la Rǜsia
l'è partìit e l'è pǜ tornáat; mi e la tua màma par mìga desmentègal,
quànca ti te sée nàsüut 'n ta dàc' ´l sò nóm.
Te védet fiṍl, 'l me tórna spès ala mèet ´l dispiaśé dèla tua nòna,
e 'l me pàr amò de idìla sül ǜs de cà a speciàl,
col l’ ültèma lètera dal frónt 'ndeli màa,
'l lè léigeva sóta óos e ala fìi la sintìvi piàisc.
Lètera, foto e òrganìi, 'ncöö völi datei 'ndi màa,
'l mè traguart l'è órmài aprṍf; fiṍl te racomandi,
tegn pìz sǜ chèla fàcia 'n lümìi, nèsé.
móca
(móchi), agg.
senza punta, spuntata
L'óm e´l cáa
L' UOMO E IL CANE
L'óm e´l cáa
´N galantóm 'l prepàrava 'na grànt scéna par invidáa 'n sò amìis.
´L cáa de cà là ulüut a lüü invidáa n'òtro cáa e´l ghà dìc':
"Bùn amìis te vegnét con mì a scéna ?"
Lè 'ndàc' e l'era tǜt contèet e con piasé 'l vardàva cóma i préparava chèla gràn scéna e 'l giràva de chiló e de iló, áa ité par la cüsìna.
'L diśeva trà de lǜü: " 'Ncöö 'l me tuca 'na grànt furtǜna.
Chè delizios banchèt, mi maiaróo da 'mpinìi la bṍgia, iscé domáa e par 'n póo gharóo ca pù fam."
´Ntáat 'l fàva mìla carezzi al sò compàgn e 'l mṍeva la cùa dal piaśé.
´L cṍöch a idìl giráa itè par la cüsìna 'l là ciapáat par li gàmbi e là tràc' giò dala fanèstra.
´L cáa tǜt sborgnáat, a quai manéri 'l córeva e 'l càinava cola la cùa trà li gàmbi.
La 'ncontráat d'òtri cáa ca i ghà domandat:
" Cóma te ghée scenáat, bée ?"
E chèsto tǜt séri 'l ghà respondǜt:
" Ghò maiáat e tracanáat táat de chèl vìi ca ò sbagliáat pòrta par vignìi de fó dala cà."
Móràl dela fàola: Mài fidàs de chìi ca i öl fáa dól bée a spéśi dei òtri.
Al la dìc' a 'l prèvèt ...
L'ha detto anche il prete ...
<... lè ca pü cóma 'na òlta.... mi me regòrdi quanca ai diseva : " al la dìc' a 'l prevèt , ai la dic' a la maestra, e pó amò, ai la dic' a 'l sindèch .... "
adès, sè sè, gnà sè al rués giò chèl la sü.
Adès ai la dìc' a ca Sanremo, ai la dic' a la Durso... te me capisèt ca iscé se pó ca 'ndàa tàat lontàa...
e par ol militar l'era cóma li midisìni amari ma ca li fava pó don bèl fò de mèret....
Pó par ol rèst tö mèt vés itè per 'na val 'ndua se sent 'l vèrs dèl'acqua ca la scór itè par i cràp e iló apröof se sènt le dasi dei pésc' ca li früscia sbüsadi da l'aria fina 'ntàat ca se sènt i zampògn e li bronzi deli vachi ca li pascóola e dèndòmàa idìi l'umbria ca la vengiò dala scima sbüsada dal sùul cal crès adasi....
e densìra dènaz al fuglàa col ciapèl dèla manèstra 'n màa sentàat sü 'ndèla bàaca a sintìi sciopètàa la legna dè larès ca la fiama e defò, 'mpóo ilà al sè fà sintìi a la sciguèta e magare a ol caorabèsóol...
Epó epó, quati róbi ghè sarìss amò da cuntàa sü, ma la sarès lunga...>
