dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol Catamarù e la Ginestra
Ol Catamarù e la Ginestra
'L grignàva ol Catamarù cóma da paréc' dì al sucedeva ca pü.
L'era 'n dopomesdì già pasàat da 'mpóo e la lǜüs dol sùul la fava giò umbrìi ca li pareva femmi, iló sùl ndèl sentéer ca 'l portàva a Ca De Crist.
O iscé al ghè pareva a lǜü, tǜt l'era fiṍl dè chèla eccitaziù chè i masc' i cónós bée quànca 'na quai femma la dà d'entènt dè pudìi vich ol piasé dèli sṍi grazi. Parché 'l Catamarù, 'ntàat cal paśava par San Lónch, l'eva 'ncuntràat 'na spósa, la Ginestra.
La paziènsa
La paziensa
LA PAZIÈNSA
‘N de la lètera ca òl San Pàol ai Romàa
‘l gha scriüüt, a bunùra, dendomàa,
l’ha dic’ ca la paziènsa l’è fiöla di tribüléri,
… e miga ca ‘l schèrsava: l’era propi séri!
Segònt lüü la paziensa l’è ‘na grazia dal cél donada:
anca sa a la lónga la te rosóa ol fìdech e la corada;
… ma sa ti te spéret ol Paradìis da cunquistàa,
de sucüur a la tua vita l’è lengéer rinunciàa!
Ma stée aténc’: la paziènsa l’è come 'n’anguila;
quanca te pènset bée en màa da vìla,
a tradimèet la te dà 'n colp de cùa
… e la rabbia al sò post la dìs la sùa!
E quai òlti l’è come ‘na gramìgna
ca la te ‘nfèsta tüta quanta la vigna,
e ogni süstansa la ghè maia piàa piàa,
iscé coma la süga òl sanch di póri Cristiàa!
La paziensa l’è pesanta come piómp:
la te porta la vita sü ‘ndèn strapiómp,
e sa ti te cérchet de ulàa par miga murìi,
sempri ghe sarà vargüu ca'l gà da dìi!
Falsa, come ‘na mèdaia la se prèsenta:
ròośa de fàcia, d’anvèrs nigra nigrenta,
parché quasi mai la vée ricambiada
da la gèet ca da lée la vée beneficiàda!
La paziensa … ma che bali ‘sta tiritéra:
mi preferisi ‘na bèla rabbia sincéra
ca la te fàghes sfogàa : “Ma van a cantàa!”
a chi ca i tè rómp li orégi a fóra de osàa!
di Paolo Piani 'l ghè nè amò
scṍt
v. tr.
riscuotere, incassare | scṍt la pensiù = incassare la pensione
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
'Ndáa par ol cimiteri
Quanca te 'ndée al cimiteri, te girèt, te leigèt i nom e tè 'nconosèt püsé de chi ca te 'ncuntrèt a giráa par ol paes al völ dìi ca te ghée quai agn e quai mées..
