dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La móntanèla
LA MARMOTTA
LA MÓNTANÈLA
Quànca ol sùul lè fiàch còma 'na fiamèla,
al va 'ndèla tàna a drumii a la móntanèla,
e debòt, da la nìif, ol böc' dela sua tàna,
al vee cuerciàat còma sa'l fódés làna.
La rèsta tüt l'anvèren ditè a durmìi,
e la pö nóma 'nsomiàs
de maiàa èrba bùna e tàac' fiurilìi,
ca'i crèseva ilò tacàac' ai sàs.
Ntàat al se cunsüma ol sò gràs,
ma 'mbèl póo al düra,
parché lee la pó ca agitàs,
sa defò al crès ca dapé la pastüra.
Oramài lè scià la prümavéra,
'l sùul còlt al delegua la nìif,
e ol gèlt al pàsa ca'l pàr gnàa véra,
iscè a lee dapé la tórna a vìif.
Lè ormai ura de mèt defò 'l müus,
a piàa la tórna a möof i prüm pàs,
la rùa sǜ l'üs de cà e la vìt 'na grànt lüus,
lè 'l sùul ca lè réet dapé a pizàs.
La ghà ca 'mèet gnamò da fischiàa,
ma la ol truàa vargòt da maiàa,
e subét, 'ndèla scèspeda pòoch ilà,
coi sóo déec, l'èrba tèndra la strèpa scià.
Lè cresüut li lavazzi e marüut a'l parǜ,
debòt 'l ruarà 'l pastór co'li vàchi
e la móntanèla la se 'ndrizarà sü
a ziföla par fàa ca tüti li scàpi.
A'l pastóor al sènt li móntanéli a fischiàa,
iè varda, iè spìa, ma pó iè laga stàa,
al ghà d'òtro da fàa,
al ghà li vachi da cüràa.
Ol tèep de mèt a pòst la cà, de 'ngrasàs,
e fàa la gnàda par 'ngrandìi la caśàda,
ca lè già ura 'notra òlta de 'ndàa a piacàs,
a mò 'nbòt tüt 'l se ripét e al cèsa ogni fracàs.
mógnólàa
v. intr.
brontolare, mormorare, borbottare, mugugnare
I capriṍi
I CAPRIOLI
I capriṍi
Fiṍl, ti te sée tròp sènsa-pura; ti te córet par i bósch con táata sicϋrezza cóma sé ghe fódes ca li tigri.
Crédem , ghe völ de tignìi i ṍc’ avèrc'. Sé ´l nòś nemìis 'l te vìt ghè ca pǜ negót da fàa, te sée béle chè mòrt.
Iscé 'l parlàva ´n véc’ capriṍl al sò pìscen.
" Càra ´l mè pà, chée ca l'è 'na tigre ?" , al ghà domandat ´l pìscen capriṍl, "Cóma l'è fácia la brǜta bèstia ?"
"Ah, càr ól mè fiṍl, l'è ´l móstro pǜ crǜüf e orèndo ca 'l ghè sìes, i sṍö ṍc’ de fṍöch i spira ca òtro chè tradiméet,
la sùa góla l'è fümènta de sànch; en confrónt l' órs 'l fà ca pùra."
"L'è abòt , l'è abòt , ò capìit e savaróo schivàl", là dìc', e lè 'ndàc' de córsa par i pràc’ e i bósch.
Dòpo pòoch là 'ncuntráat n'animàl mèz piacáat giò 'ndèl' èrba.
'L se quièta, ´l lè squàdra da l' òlt al bàs, 'l ciàpa coràgio e 'l sclama:
"Oibò, l'è ca chèsto l'animàl chèl mà parláat ól mè pà !
Chèsto chiló 'l me pàr táat bèl e vedi ca fümàa ´l sànch ´ndèla sùa bùca, 'nàzi 'l ghà 'n ària graziósa.
I sṍö ṍc’ iè da véra piée de fṍöch ma i ghà ca negót da fàa strimìi. Ah, l'è ca chèsta la tigre", là óśàat con sϋcϋrezza.
La tigre ´l là sentüt e la ghè se batüda sùra de lǜü e 'l sé lè maiàat.
Móràl dela fàola: Duìi ca vìch tròp coràgio de gióentù; stìi atènc' parché ognitáat´ ól velée l'è piacáat sóta chèl ca 'l pàr bèl, bùu e tranquil.
Goos è corgnaii
'N bosac' de la moia l'è migràat en Argentina, a ilé saludava:
- olé amigos
-a mi góos ca sóo de la Moia, sa propi pròpi dim pò corgnal
