dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
L'Astrolega
L'Astrolega
(na storia sbagliada politicamènt, in ogni manéra)
Pödevi ca dicch a la femma ca saress endácc da l'astrolega, chisá chel ca l'aress capiit.
Alùra goo dicc che'ndavi da üu come chel Fox ca'n vitt en televisiù, chel li se ca lè en striù.
Miga come chela stròlega che me soo truaat denaaz. La ma facc li cárti; mi volevi savii se mét l'ort en cál o en cress e lee la ma tiraat fo la carta de la Moort e lè n'dacia en trans (lasè perduda ià).
La paràbola dèl Natáal
La parabola del Natale
LA PARÀBOLA DÉL NATÀAL
Ècco la sèrva del Signóor, genuflèsa:
“Ciàpi èn paròla la Tua promèsa”.
Iscé Maria la ghéva respundüut
a l’àngel Gabriéle, par Lée ignüut.
Èn verità la s’éra ‘n póo strimìda,
àa sa tüta la facènda i l’éva ca capìda;
ma iscé grant l’éra de la Sua fede òl confòrt
ca l’arìs ‘mpinìit tüt òl Màr Mòrt!
Ma àdess ca ‘l Bambìn l’è nàat,
iscé bèl, biànch e rós, desarmàat …
còma èn somèlech ‘n del sò scervèl
la idüut ‘nciodàat a ‘na cróos l’Agnèl!
Ma ‘l Bambìn ca gió ‘ndèla prisìif al posàva,
già èn bèl sógn meraviglióos al sognàva:
al sognàva da portàa i söo fiöi èn Paradìis,
réet al sentéer dèl sò Calvari già decìis!
E a tüc’ i söo fradéi tanto amàac’,
specialmènt i pusé déboi e malàac’,
e a chi ca da pòoch iéva perdüut e
persóni cari ca ‘nsèma iéva vivüut,
‘sta pàrabola èn sógn al ghe regordàva:
“Ghéra èn cagnù ca a strùz l’andàva,
l’èra réet a murìi e l’éva pùra …
ma ‘n dè ‘na farfala al se svegliàat a bunùra!”
La metàfora ca ‘l Signór al mà donàat,
la piaca ité ‘n sée èn mesàc’ criptàat:
sa la cumbinaziù truée miga còl scervèl
… duperée la féde còma grimandèl !
Bùn Natàal
Paolo Piani
mèrlo
(mèrli), s.m.
merlo
El cuntadìi e i bao
Il contadino e gli insetti
El cuntadìi e i bao
'N meśerù ca'l pödeva ca idìi i bào,
l'hà tràc' fò ol velé sǜ 'ndi frao.
A chèla àcqua sutìla e mortàal,
lè ca scampàat gnàa 'n'animàl.
Prǜma iè morc', trà dolóor e tormént,
lümàghi, grìi e farfàli tüc' inocént.
Bào ǜtei, bào bùu,
calaurù, vespi, avi e budùu.
Ma bào e cagnù, i lè sà àa i càa,
ca par tàac' animài lè 'l sò maiàa,
li lüśérti e i üsèi,
àa chìi ütei e àa béi,
ca ià maiàat chìs-c' bào 'ndi òorc’,
iè crodàac' gió bàs sǜbet mòrc'.
Ma 'n se gn'amò ruàat ala fìi dèla filógna;
la mòrt lè scià: a chìi la ghè tuca lè 'na rógna!
I sciàt, fringuèi, müsràgn,
leguèer, bènoli e pò ai ràgn,
iè morc' tǜc’, sènsa 'n lamèet.
Ol contadìi adès l'è contèet,
sènsa pǜ üsèi, farfàli e bào,
iscé ai crès pǜsé béi i sṍö frao.
Ma la móràal pürtròp l'è divèrsa,
chìi velée ca l'agricoltóor 'l vèrsa,
i fà ca màal nóma ai bào, lumagòc'
leguèer, üsilìi e lambaròc’;
Mè'i trua, al giüri, 'ndèl piàt
e 'ndèl stómech, ca l'è ca adàt
a soportàa chèl "cundimènt'"
ca lè tosèch e 'nvadènt!
Da tǜt chèsto al dipènt 'l finaal:
"Ai animai fàc ca dol màal,
sà te ölet vìif 'na vìta sücüra,
'ndèla nòsa bèla natüra".
Aprìl ‘l gh’à trènta dì, ma ...
Aprile ha trenta gironi, ma se piovesse trentuno, non farebbe male a nessuno
La cascia
'N redès de Caiöl l’a sentüut i casciadù ca i parlava de s-ciop e de cascia, quanca l’è ruat a cà al gha dic’ al so pa:
"Pà crumpel a ti ‘l s-ciop e van a s-ciopáa".
