dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
La Nutèla
La Nutèla
La mia generaziù l'è crèsuda a pàa e Nutèla
La scopèrta dèl cicòlàat èn boiàca l'è ligàda a Nembro, 'ndùa óo 'ncuntràat par la prǜma òlta chèl piaśé ca'l mà pò compagnàat par ol rèst dèla vìta.
E amò 'ncöö apèna al me dascià l'ocaśiù me laghi ca scapàa chèl dè pudìi negàa èn chèl duls e ǜnech saóor.
La famosa boiàca l'è ca nóma 'na compàgna tacàda ma la pòrta sǜ 'ndèla sùa càrta dol tèep l'àn dèla mia generaziù.
'N sè cuscrìc', crèsuc' e tügnüc' ünìc' par la góla.
Al nòs Pepino
Al nostro Peppino
Al Pepino
‘Ncöö l’è ‘ndàc’ avanti èn grant Alpino,
èn vita al se ciamàva Piani Pepino:
l’è ‘ndac’ a truàa la sua Bruna èn Paradìis,
con èn màa ‘na rṍśa e ‘na braca de binìis!
Sempri òl sò cṍör l’era sbarlatàat,
con tǜc’ chi ca ‘ncuntrava, ralegràat:
la sua sincerità l’era contagiósa,
la sua bèla facia sempri gioiósa!
Adès ca te sée ‘ntra Sanc’ e Beàac’,
mi sóo sücǜür ca te protegiarée
tǜti li persóni ca su la tèra te amàac’,
e fra chisti àa mi, ca tanto te me ulüut bée:
mi sempri portaróo ‘ndèl cṍör, ligàac’,
i töo ṍc’ onèsc’ e bùu e iscè dabée!
sasa
(sasi), s.f.
Rumex acetosa, erba dalle infiorescenze rossicce che ha un sapore acidulo e che nei tempi passati veniva ricercate e mangiata dai ragazzi, abbonda nei prati a maggio
L'óm e´l cáa
L' UOMO E IL CANE
L'óm e´l cáa
´N galantóm 'l prepàrava 'na grànt scéna par invidáa 'n sò amìis.
´L cáa de cà là ulüut a lüü invidáa n'òtro cáa e´l ghà dìc':
"Bùn amìis te vegnét con mì a scéna ?"
Lè 'ndàc' e l'era tǜt contèet e con piasé 'l vardàva cóma i préparava chèla gràn scéna e 'l giràva de chiló e de iló, áa ité par la cüsìna.
'L diśeva trà de lǜü: " 'Ncöö 'l me tuca 'na grànt furtǜna.
Chè delizios banchèt, mi maiaróo da 'mpinìi la bṍgia, iscé domáa e par 'n póo gharóo ca pù fam."
´Ntáat 'l fàva mìla carezzi al sò compàgn e 'l mṍeva la cùa dal piaśé.
´L cṍöch a idìl giráa itè par la cüsìna 'l là ciapáat par li gàmbi e là tràc' giò dala fanèstra.
´L cáa tǜt sborgnáat, a quai manéri 'l córeva e 'l càinava cola la cùa trà li gàmbi.
La 'ncontráat d'òtri cáa ca i ghà domandat:
" Cóma te ghée scenáat, bée ?"
E chèsto tǜt séri 'l ghà respondǜt:
" Ghò maiáat e tracanáat táat de chèl vìi ca ò sbagliáat pòrta par vignìi de fó dala cà."
Móràl dela fàola: Mài fidàs de chìi ca i öl fáa dól bée a spéśi dei òtri.
La consolaziù dèl disperàt...
La consolazione del disperato è vedere uno come lui andare in rovina
