dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Ol nòno
Ol nòno
Al me comparìs 'l fàcia dol nòno.
Lè èn pée apröof al feneströl dèla bàita.
'L riflès di ültèm münǜc' dè vìta dèla lǜna, prǜma dè lagàa spàzi al crès dol sùul, la fà-ciàar a li créspi dèla sùa fàcia.
'Na nṍva giórnàda la stà par nàs, i fiór dè giǜgn 'ndi pràac’ iè prüfümàac', prónc' par vès segàac'.
La sìra prǜma 'l sùu dol martèl ca'l fà 'l fìl a la làma dè azàal dèla fòlsc, là fàc' cumbrìcola col vèrs deli scigàli.
Pastór al Parlaméet
I PASTORI AL PARLAMENTO EUROPEO
I PASTÓR AL PARLAMÈET DE L’EUROPA
Setèmbre, ‘ndèm. L’è ura òl pòst da cambiàa,
adès en tèra dèl Belgio me da migràa:
ma àa de Ginèer, Feorèer, Màrs, April,
me rifà ‘sta matocada: gnàa da dil!
Stès mestéer a Mac’, Giugn, Lüi e Aóst,
ca quant ca l’è gió ol sùul, l’è fósch,
e àa de Otóri e Noèmbre l’è própi bèll
tornàa da Strasburgo, fina a Brüzzèl;
par miga parlàa dèl mìis che rèsta
ca già da par lüü, par metà l’è fèsta;
da laoràa, i trüa mai òl momènt,
i è sempri èn viac’, al Parlamènt!
Adès, trìi dì i-è già pasàac’, l’è ùra,
i-à da svegliàss dendomàa a bunùra,
par lagàa de Strasburgo la montagna
e ‘ndàa gió a Brüzzèl ca ‘l màar la bagna;
l’è ‘na gran discesa, ö Dio bèl,
cènt-trenta metri de dislivèl:
vintisèt dì, iló i arà da pasàa …
sensa bétoli a portada de màa!
Già i süa: parchè i-à réet la cà e ‘l téc’
quant ca i va dal paés nöf a chèl véc’:
montagni de valìis (cantines li vée ciamadi)
de formài, vìi e ducuménc’ ‘ncalcadi.
Prüma dè ‘nviàs, i à biüüt a sadéli
Sciató e Sciampàgn sóta li stéli,
iscé ca ‘l saór di früc’ de la tèra
al pòrtes penséer de pàas e miga de guèra.
E i va contéec’ par ‘sta campagna desèrta,
i pènsa tüc’ al bèl früt de la trasfèrta,
ca dói ólti al mìis la sgunfia ‘na paga,
ca già daparlée la slarga la braga!
Adèss i-è ruàac’ ‘ndè la strada principàal:
dè fiànch òl màar, còl so litoràal,
e tüc’ nùu pégori che ‘nghè bat li màa,
sensa idìi chèl ca ‘ndèl cù ‘nsé réet a ciapàa!
Ah, che bèl sa àa mi sarìs ‘nsèma lór,
e ‘nvéci dè vès l’àsen, fós òl pastór!
parèc’
agg. e pron.
parecchio – MO
L'üsignṍl e 'l cucù
L'USIGNOLO E IL CUCULO
L'üsignṍl e 'l cucù
´N dì l' üsignṍl 'l górgóiava pròpi 'n d'en bèl modo par vidìi sé la ğéet i fódes sensìbei ala bèla sùnada dól sò cant.
Quai matéi ca i giügàva par i pràc’ ià cuntinuáat i sóo giṍch sènsa dàch vasiù.
´Nchèla àa´l cucù là ulüut pruàa la sùa óos e là utignìit da lóor mìla batüdi de màa.
Chìi bùu rèdès i grignàva a crépa pèl e i ripéteva vinti òlti chèl alégro cucù, cucù.
Là dìc' ´l cucù al l' üsignṍl: "Te sèntet cóma il sùu dèla mia óos 'l fà piasé a li óregi de stì gióegn?
I preferìs li mei cantàdi a li tòi."
´Nchèla 'na pastorèla la travèrsàva piàn piàa chèla rìva piéna de fiór e ´l cucù 'l pianta ca ilò da cantàa.
La pastorèla la se dégna ca de scoltàa chèl cant nòios.
L'üsignṍl là ricuminciat li sṍi bèli cantadi e la matèla, ciapàda dala belèza de chèl cant la sè comòsa e dai sṍö ṍc’ 'l ghe vegneva giò làgrimi de afeziù.
L'üsignṍl ilùra 'l ghè dìs al cucù: "Te védet quàl ca l'è ól risültàat par chi ca i canta a li ànèmi sensìbeli.
'L me fà pǜsè onóor 'na làgrima dèla s-cèta ca li táati batüdi de màa ca te ghée ricéüut ti."
Faso tuto mi
'N venet e ‘n milanes i e ‘ndac’ a cercàa da laoràa 'n dena fabrica.
Ol padrù al domandáat al venet:
-chée ca te se bùu da fàa
-faso tuto, mi
Dopo al gha fac’ la stèsa domanda al milanes ca l’ga respondüut:
-mi fóo niènt parchè 'l fà tüt lüu