L’È NÁAT OL SIGNÓR

Mi ‘l só ca sa l’era fiocáat

l’anvèren ca ‘sto miracòl l’è capitáat;

dè sücür ghéra stac’ ol censimèet

e par li stradi al viagiàva tata gèet,

parché ognantüu l’éva da registràs

própi ‘n de chèl paés ‘ndùa se nàs;

fra i táac’ ca ‘ndava, áa düu cristià

diréc’ a Betlemm, ma a piáa a piáa:

Maria sentada a caval de n’asnìna,

Giusèp ca-i-le cürava còme n’ööf en pilisìna

(l’era ‘ncinta e scürlidi la podéva ca ciapáa

sǜ chèla stradüscia ca la fava scapüsciáa!)

E quanca, strach come aśegn, iè ruáac’,

‘n den léc’ volenteri i sé sarìs slongáac’,

ma par lór ghèra ca pü post sóta ’ n tèc’,

nóma ‘na masùnascia, al scür e al fréc’!

Ma ‘n gha ca da fàsen maravéa, adès,

l’è pasáat dumìla àgn ma l’è amó stès:

áa ‘ncödì, par chi ca rua mìser e disperáac’

i pòsc’ par truáa requi, iè sempri seràac’!

Però ol Gesǜ Bambìn ca stanoc’ l’è náat,

al conoseva già ol nòs cóor sfaltáat:

própi par chèsto, la sua vita la ulüut baratáa

par pudìi chèla mìsera di Sói fiöi salváa!

E adès, al ghè'n fa niént da durmìi

en de’na prisìif sensa cuèrti e cusìi:

la pianta dèl Sò cóor già la marüda i früc’

par nutrim en di dì béi e ‘nde chìi brüc’!

E Ti, Madunina Santa, ca adès mama Te sée,

varda ca i nòs pecáac’, cuntinua a ulìm bée:

prega par nüü ‘n tèra e par chi ‘n ciél te ciamáat

ma chiló ‘ndèli nósi baiti 'n grant vöit i-à lagáat !

Fa ca la Tua preghiera al sìes ol nòs regáal …

e áa chèsto al sarà 'n bèlisem e Sant Natáal!