dall' Italiano al Dialetto Bośàc'
Digitare una parola o una frase da tradurre in dialetto.
Òl véc'
ÒL VÈC' - (<<NEMBRO>> Capitolo 29)
Sóo sentáat ai pée de chèl ca 'l resta dól práat ciamáat “riva”.
Parché da stì pàart 'ndùa tüt l'è 'n pendènsa, 'l gh'è sèmpre quai lööch amò püsée 'npée: òl práat en quistiù l'era trà chi-sc'.
'N münüment al besógn e ala miśéria.
Poesia 'ncazzada
POESIA INCAZZATA
POESIA ‘NCAZZADA
Ai prüm de Aóst s’eri sül magènch
par combàt ol còlt e ol solènch;
evi giϋsto finìit chi quatro mestéer
e ho decìis da ciapàa sǜ en bèl sentéer
che da Bricéra al porta a San Salvadù,
cola scüsa de cercàa fónch u ghislù.
Dopo 'n póo ca camini bèl bèl
so ruàat- sǜ en d’en pianèl:
praticamènt en Paradìis, da vidìi
col bèl mϋsc, circondàat dai malacrìi:
a bütas gió a totolàs al te ‘nvidava
con chi ol tò amór al ricambiava!
Ma ‘na butiglia de plastica tüta schisciada
sübèt la rót la magia de la giornada:
fra li radìis d’en pésc la osàat
tüt ol dolóor dèl bósch violentàat!
‘Na gran rabbia la ma streigiϋt ol cór
ensema a la vargogna e al dolór
parchè chèl tarlòch ca fac’ ‘sta bravada
l’è en nòs Fradèl, puìi de la stèsa gnada!
E ilura me rivolgi a ti, a mϋs a mϋs:
forsi chèl dì te serét en póo cunfüs,
parché en salida, col zaino sǜ la schéna,
te portàat la butiglia bèla piéna …
da riportala óida, gió en discesa,
al te pareva trop granda l’impresa?
L’è come l’acqua Lete ol tò scervèl:
al ga nòma 'n “cellulino” … e ‘l dorma àa chèl
di Paolo Piani
stravacàs
v. rifl.
sdraiarsi, sedersi, stendersi in posizione scomposta
Ol lüf e l'agnèl
Il lupo e l'agnello
ÒL LÙF E L’AGNÈL
Réet a la riva del Dnèpr a bìif l’è ruàat
su sùra èn lupàsc da la Rùsia scapàat
e de la gió èn pòro agnilìi mòrt da la sìit
ca de l’Ucraìna, da atóor, capo l’era finìit.
Òl lupàsc sùbet ‘na scǜsa l’ha cercàat:
parchè ti la mia acqua te me ‘ntorbolàat?
E l’agnèl, tǜt strimìit: ma scùsem bée,
coma al pó dass sa bivi l’acqua dai töo pée?
La quistiù l’era trop ciara e evidènta,
ma òl lùf ca l’era usàat a dìi pàa a la pulènta
sènsa ca nugùu di sói i ris-ciava da cuntradìl:
ti te mée strogiàat l’acqua còl tò pìl!
E sùbet l’ha cuminciàat a sparàa bómbi,
de rèdes, femmi e vec’ a ‘mpinìi li tómbi:
iera tǜc’ ‘nfami travistìic’ da soldàat
tǜc’ criminai ca la sua acqua iéva ‘nvelenàat!
L’ha distrüt cà, géśi, teatri e botéghi,
parchè iera pieni de canù e motoseghi,
e sa tüt òl mont al dìs òl cuntrari …
l’è ‘na bala ca la val meno de n’urinari!
'N a strana divisiù
Una strana divisione
Trìi fradéi e 'na strana divisiù
‘N óm al gheva trìi fiöi.
l’è ‘ndac’ dal notàar e l’à fac’ gió chèsto tèstamèet:
Al prüm fiöl ghè laghi la metà de la mia roba,
Al segónt ghè laghi la quarta part,
Al tèrs fiöl ghè laghi la sèsta part.
Quanca l’è mort l’à lagàat deréet ündes vachi.
I trìi fiöi i sè mès réet a rognàa parchèe ündes l’era ca divisibel gné par dùu, gné par quatro gné tantomeno par sées.
Ilura iè ‘ndac' dan sapiènt cal gà dic’: rognée ca bagai, ve regali ‘na vaca de li mei iscé li vachi li diventa dódes ca l’è divisibel par dùu, par quatro e par sées.
Tüc’ contéec’ ià fàc’ la divisiù:
òl prüm fiöl l‘à ciapàat sées vachi (dódes diviso dùu)
òl segont 'l 'na ciapàat trei (dódes diviso quatro)
òl tèrs l‘à ciapàat dói vachi (dódes diviso sées).
A la fìi ià fac’ la sóma 6 + 3 + 2 = ündes.
òl sapient l’eva mès dacordi i trìi matei e ‘l s'era tegnüut la sua vaca, iscè iè stàc' tüc' cóntec'.